Nieborza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°8′54.74″N 15°58′16.33″E
- błąd 0 m
WD 52°8'N, 15°58'E, 52°7'N, 15°57'E
- błąd 2298 m
Odległość 1816 m
Nieborza
wieś
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat wolsztyński
Gmina Siedlec
Liczba ludności (2019) 288[1]
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 64-212
Tablice rejestracyjne PWL
SIMC 0913226
Położenie na mapie gminy Siedlec
Mapa konturowa gminy Siedlec, w centrum znajduje się punkt z opisem „Nieborza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Nieborza”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Nieborza”
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu wolsztyńskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Nieborza”
Ziemia52°08′54,74″N 15°58′16,33″E/52,148539 15,971203

Nieborza (Nieborze) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec[2].

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 303[3]. Na zachód od wsi rozpościerają się obszary leśne i rynna Jezior Zbąszyńskich[3].

Przed 1312 właścicielem Nieborzy był Mikołaj z Kiełbowa (Kębłowa) i jego żona Małgorzata[4]. W 1312 nadali Nieborze i Ercelino (Reklin) klasztorowi w Obrze[4]. Wieś weszła w 1380 w skład nowo utworzonej parafii w Siedlcu[4].

Wieś duchowna, własność opata cystersów w Obrze pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[5].

Nieborze, położone w Prusach Południowych nadane zostało w latach 1796-1797 majorowi von Hünerbeinowi[6]. Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład powiatu babimojskiego[7][4]. Liczyła 19 domostw i 133 mieszkańców (26 ewangelików i 107 katolików)[7]. Właścicielem dóbr był wtedy hrabia Karol Mielżyński[7].

Wieś rycerska, własność hrabiego Macieja Mielżyńskiego, położona była w 1909 roku w powiecie babimojskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim[8].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Rejestr zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa nie wykazuje żadnych zabytków w Nieborzy[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność Gminy Siedlec. UG Siedlec. [dostęp 2020-05-16].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1365, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 24 stycznia 2015]. 
  3. a b Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Świebodzin: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2009. ISBN 978-83-7135-250-8.
  4. a b c d Nieborze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 375.
  5. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247.
  6. Jan Wąsicki, Ziemie pruskie pod zaborem pruskim, Zielona Góra 1978, s. 64
  7. a b c Nieborza, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 41.
  8. Księga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 6.
  9. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 251. [dostęp 24 stycznia 2015].