Nietków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nietków
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Czerwieńsk
Liczba ludności (2004) 1302
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-017
Tablice rejestracyjne FZI
SIMC 0908870
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Nietków
Nietków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nietków
Nietków
Ziemia 52°01′35″N 15°21′04″E/52,026389 15,351111

Nietków (hist. Nietków Polski, niem. Polnisch Nettkow)[1]wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Główną ulicą jest ulica Tadeusza Kościuszki. W Nietkowie mieści się szkoła podstawowa przy ulicy Jana Kasprowicza. W 1992 roku odnowiono most kolejowy, który przecina rzekę Odrę.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Necka[2][3].

Miejscowość nosiła w historii dwie nazwy Nietków Polski oraz zgermanizowaną Polnisch Nettkow. Obie podaje Słownik geograficzny Królestwa Polskiego[4]. Niemiecki leksykon geograficzny Neumanna wydany w 1905 roku notuje nazwę miejscowości jako Polnisch Nettkow[5], z której później usunięto pierwszy człon nazwy Polnisch związany z Polską i germanizując ją na Nettkau[5]. Ze względu na polskie pochodzenie nazwy w latach 1937–1945 nazistowskie władze III Rzeszy wprowadziły nową, całkowicie niemiecką nazwę Schlesisch Nettkow.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pana Jezusa, zbudowany w stylu neogotyckim w latach 1866-67; budowla orientowana, murowana z apsydą i wieżą, położony w centrum wsi
  • oranżeria pałacowa, XVIII wieku, nie istnieje
  • park pałacowy, z połowy XVIII wieku, położony w centrum wsi, częściowo ogrodzony murami, stanowiącymi pozostałość po zlokalizowanym tam dworze
  • park - arboretum, z końca XIX wieku

inne zabytki:

  • barokowa oficyna i fragment muru bramnego z płytami epitafialnymi częściowo przetrwały z założenia pałacowego
  • niewielki cmentarz, znajdujący się na uboczu wsi.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Max Broesike: Neumans Orts- und Verkehrs-Lexi des Deutschen Reichs. Leipzig und Wien: Verlog des Bibliographischen Instituts, 1905.
  • Stanisław Kowalski: Zabytki architektury województwa lubuskiego. Zielona Góra: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, 2010, s. 247. ISBN 978-83-931526-0-5.