Niezabyszewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niezabyszewo
Kościół pw. św. Mikołaja
Kościół pw. św. Mikołaja
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat bytowski
Gmina Bytów
Liczba ludności (2006) 810
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 77-132
Tablice rejestracyjne GBY
SIMC 0741044
Położenie na mapie gminy Bytów
Mapa lokalizacyjna gminy Bytów
Niezabyszewo
Niezabyszewo
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bytowskiego
Niezabyszewo
Niezabyszewo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Niezabyszewo
Niezabyszewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Niezabyszewo
Niezabyszewo
Ziemia54°08′07″N 17°25′36″E/54,135278 17,426667

Niezabyszewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Niezabëszewò; niem. Damsdorf[1]) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów nad jeziorem Niezabyszewskim, przy drodze krajowej nr 20 Stargard - Szczecinek - Gdynia. Miejscowość jest również placówką Ochotniczej Straży Pożarnej.

W latach 1945-54 siedziba gminy Niezabyszewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Z kart historii[edytuj]

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1387 roku. Od średniowiecza wieś stanowiła część domeny bytowskiej. Prawo chełmińskie otrzymała w 1393 roku. Wówczas pierwszy raz wspomniano o miejscowym proboszczu. Pierwsza informacja o patronie miejscowego kościoła (św. Mikołaj) pochodzi z 1686 roku. Wówczas we wsi istniał kościół o konstrukcji szkieletowej. W 1857 roku wybudowano nową niewielką świątynię z kamienia i cegły, którą rozbudowano za sprawą miejscowego proboszcza ks. Franciszka Szynkowskiego w 1933 roku. Od XV wieku we wsi funkcjonował młyn wodny, a od XVII wieku cegielnia. W dniu 10 września 1930 roku doszło tu do starcia między polskimi mieszkańcami biorącymi udział w wiecu wyborczym i 40 osobową niemiecką bojówką nazistowską, której przewodził pastor Pecker. Po 1945 roku młyn został zdewastowany, natomiast cegielnia funkcjonuje do dziś. Nieprawdą jest, powtarzana niemal we wszystkich przewodnikach wiadomość, że wieś była ośrodkiem garncarskim. Źródła pisane milczą na ten temat. Faktem jednak jest, iż pracownicy cegielni dodatkowo (ale nie stale) trudnili się wyrobem donic glinianych. Od 1657 do 1945 roku wieś znajdowała się w granicach państwa brandenburskiego, następnie pruskiego, a potem niemieckiego. Na północ od wsi przebiegała linia kolejowa Bytów-Miastko, wybudowana na początku XX wieku (obecnie rozebrana).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)