Nikanor (Juchimiuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikanor
Mykoła Juchimiuk
arcybiskup kamieniecko-podolski i gródecki
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1935
Paszewo
Data śmierci 4 kwietnia 1997
arcybiskup kamieniecko-podolski i gródecki
Okres sprawowania 1993–1997
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia kamieniecko-podolska
Śluby zakonne 2 lutego 1967
Diakonat 1963
Prezbiterat 1965
Sakra biskupia 30 listopada 1979
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 listopada 1979
Miejscowość Zagorsk
Miejsce Ławra Troicko-Siergijewska
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Doroteusz (Filip), Sergiusz (Pietrow), Warłaam (Iljuszczenko), Ilian (Wostriakow)

Nikanor, imię świeckie Mykoła Iwanowycz Juchimiuk (ur. 28 sierpnia 1935 w Paszewie, zm. 4 kwietnia 1997) – ukraiński biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej. Po ukończeniu szkoły średniej w 1952 podjął pracę w fabryce w Łucku. W latach 1954–1957 odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie w 1957 wstąpił do Wołyńskiego Seminarium Duchownego w Łucku, ukończył je w 1961. Podjął wówczas studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej, początkowo w trybie dziennym, zaś od II roku – zaocznym. W 1963 biskup wołyński i rówieński Metody wyświęcił go na diakona. Dwa lata później ten sam hierarcha udzielił mu święceń kapłańskich i skierował do pracy duszpasterskiej w charakterze proboszcza parafii św. Jana Teologa w Mihowie.

2 lutego 1967 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Troicko-Siergijewskiej, przyjmują imię Nikanor. W tym samym roku został wyznaczony na proboszcza parafii św. Mikołaja w Putyle (obwód czerniowiecki), po roku przeniesiony do parafii w Łużanach. W 1969 ukończył Moskiewską Akademię Duchowną, uzyskując tytuł kandydata nauk teologicznych. W tym samym roku biskup czerniowiecki i bukowiński Teodozjusz wyznaczył go na proboszcza parafii przy katedralnym soborze św. Mikołaja w Czerniowcach. W 1970 otrzymał godność ihumena.

16 listopada 1979 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa podolskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. W związku z tym 25 listopada tego samego roku został podniesiony do godności archimandryty. Jego chirotonia biskupia odbyła się 30 listopada 1979 z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Pimena, metropolitów praskiego Doroteusza (Kościół Prawosławny Czechosłowacji), odeskiego i chersońskiego Sergiusza, biskupów czerniowieckiego i bukowińskiego Warłaama i sołniecznogorskiego Iliana. Po chirotonii, zgodnie z prośbą metropolity praskiego Doroteusza, przeszedł w jurysdykcję Kościoła Czech i Słowacji. Od 1980 do 1982 był w niej biskupem michałowskim, zaś od 1982 do 1987 – biskupem ołomunieckim i brneńskim. W jurysdykcję Patriarchatu Moskiewskiego wrócił w 1989 za porozumieniem obydwu Kościołów. W 1989 objął katedrę sumską i achtyrską, zaś od 1993 do śmierci sprawował urząd arcybiskupa kamieniecko-podolskiego i gródeckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Cyryl (Mučička)
Biskup michałowski
1980 – 1982
Następca
Jan (Holonič)
Poprzednik
Klemens (Kelli)
Biskup ołomuniecko-brneński
1982 – 1987
Następca
Krzysztof (Pulec)
Poprzednik
Joazaf (Leluchin)
Biskup sumski
1989 – 1993
Następca
Bartłomiej (Waszczuk)
Poprzednik
Podział eparchii
Biskup kamieniecko-podolski
1993 – 1997
Następca
Teodor (Hajun)