Nikanor (Ružičić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikanor
Nikanor
Nikola Ružičić
biskup niski
Nikanor
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1843
Svileuva
Data i miejsce śmierci 29 października 1916
Belgrad
biskup niski
Okres sprawowania 1905–1911
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia belgradzka
Śluby zakonne do 1886
Diakonat do 1875
Ordynacja do 1875
Sakra biskupia 1886

Nikanor, imię świeckie Nikola Ružičić (ur. 27 kwietnia 1843 w Svileuvie, zm. 29 października 1916 w Belgradzie) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem prawosławnego duchownego Grigorije Ružičicia i jego małżonki Jeleny. Ukończył niższe gimnazjum w Šabcu, następnie seminarium duchowne w Belgradzie w 1863 oraz Kijowską Akademię Duchowną w 1875. Został wyświęcony na kapłana jako mężczyzna żonaty. W 1883 został rektorem seminarium duchownego w Belgradzie i pozostawał nim do 1886. Po śmierci małżonki wstąpił do monasteru Bukova, gdzie został postrzyżony na mnicha, przyjmując imię zakonne Nikanor[1]. Był kapelanem wojskowy podczas wojny serbsko-bułgarskiej w 1885[1].

4 maja 1886 został nominowany na biskupa žickiego i w tym samym roku wyświęcony[1]. W 1889 odszedł w stan spoczynku. Należał bowiem do biskupów z otoczenia metropolity belgradzkiego Teodozjusza, który objął urząd z woli króla Milana, a po jego abdykacji musiał go złożyć[2]. Nikanor wyjechał z Serbii do Niemiec, by studiować filozofię i teologię w Jenie i w Tybindzie. Następnie żył kolejno w Zagrzebiu, Dubrowniku i czarnogórskiej Cetynii. W 1892 został przyjęty do Serbskiej Akademii Królewskiej jako członek honorowy[1].

W 1898, po śmierci metropolity belgradzkiego Michała i objęciu urzędu przez metropolitę Innocentego, został jego następcą na katedrze niskiej. W 1911 po raz drugi odszedł w stan spoczynku. Zmarł pięć lat później[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Sawa (Vuković), Srpski..., s. 357.
  2. Đ. Slijepčević, Istorija..., s. 408 i 411.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • biskup Sawa (Vuković)Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996.
  • Đ. Slijepčević,Istorija Srpske Pravoslavne Crkve, t. II, JRJ, Beograd 2002.


Poprzednik
Korneliusz (Stanković)
Biskup žicki
1886 – 1889
Następca
Sawa (Barać)
Poprzednik
Innocenty (Pavlović)
Biskup niski
1898 – 1911
Następca
Domecjan (Popović)