Nikiel (Rosja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Nikel)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikiel
Никель
Ilustracja
Osada Nikiel
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód murmański
Populacja (2005)
• liczba ludności

15 900
Nr kierunkowy 81554
Kod pocztowy 184421
Położenie na mapie obwodu murmańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu murmańskiego
Nikiel
Nikiel
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Nikiel
Nikiel
Ziemia69°24′30″N 30°12′40″E/69,408333 30,211111
Portal Portal Rosja
Zakłady metalurgiczne Zapolarnyj-Nikiel

Nikiel (ros. Никель) – osiedle typu miejskiego w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na półwyspie Kola, 7 kilometrów od granicy z Norwegią, na wschodnim brzegu jeziora Kuetsjarwi, siedziba administracyjna rejonu pieczengskiego. W 2005 roku liczyło około 15,9 tys. mieszkańców, wcześniej liczba mieszkańców sięgała tu 22 tysięcy (1989).

Historia[edytuj]

Nikiel został opanowany przez Armię Czerwoną 22 października 1944 roku, a 21 lipca 1945 roku ustanowiony został administracyjny rejon pieczengskim w obwodzie murmańskim ze stolicą w Niklu. Miesiąc wcześniej, 22 czerwca utworzony został koncern metalurgiczny "Pieczenganikiel". W 1948 roku otwarto tu pierwszą szkołę, a w listopadzie 1956 roku dotarł tu pierwszy pociąg. W tym samym roku w sąsiedztwie osady Nikiel rozpoczęto budowę osady Zapolarnyj, która w 1963 roku uzyskała prawa miejskie.

Przemysł[edytuj]

Ośrodek wydobycia rudy niklu i przetwórstwa tego metalu. Tutejsza huta Zapolarnyj-Nikiel należąca do koncernu (Norilskij nikiel) jest jednym z największych ośrodków emisji dwutlenku siarki w tej części świata[1], sięgającej 100 tysięcy ton rocznie[2][3] (w 1999 szacowano emisję nawet na 150 tysięcy ton SO2[4]), a także innych zanieczyszczeń[5]. Norweskie stacje pomiarowe notują w okolicach huty przekroczenia norm zawartości SO2 przekraczające 2000% (np. 7500 mg/m³ przy dopuszczalnej normami zawartości 350 mg/m³)[6]. W wyniku porozumień rosyjsko-norweskich planowane jest, kosztem 300 milionów koron norweskich, zamknięcie huty w Niklu i przeniesienie zakładów metalurgicznych do lokalizacji położonej bardziej na południe na półwyspie Kola, do istniejącej już huty Siewiero-Nikiel koło Monczegorska[7]; przedsięwzięcie to, planowane przed końcem 2010 roku, na razie jednak odwleka się[3]. W sąsiedztwie osiedla Nikiel i miasta Zapolarnyj, oprócz kopalni i huty, znajdują się także zakłady koncentracji rudy a także zbiorniki odpadów poflotacyjnych[8].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]