Nikifor Miedwiediew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nikifor Wasiljewicz Miedwiediew (ros. Никифор Васильевич Медведев, ur. 19 lutego 1888 – zm. 18 kwietnia 1974 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik od 1940.

Uczestniczył w I wojnie światowej i w walkach przeciwko białym w czasie wojny domowej w Rosji. Członek KPZR. W Armii Czerwonej od 1918 roku. Absolwent Akademii Wojennej Armii Czerwonej. Za udział w wojnie domowej nagrodzony dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru. Od 1924 był naczelnikiem i komisarzem Krymskiej i Twerskiej Szkoły Kawalerii, dowódcą i komisarzem 8 Wydzielonej Turkiestańskiej Brygady Kawalerii. Od 1937 dowódca sił pancernych Leningradzkiwgo Okręgu Wojskowego. Od 1938 zastępca dowódcy Północnokaukaskiego Wojskowego. Od 1939 dowódca 11 Armii, wziął udział w agresji ZSRR na Polskę. Od 1941 zastępca dowódcy, a od 1942 do 1944 dowódca wojk Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Od 1944 dowodził XVII Korpusem Strzeleckim Gwardii 4 Frontu Ukraińskiego. Od 1945 w stanie spoczynku. Odznaczony dwukrotnie Orderem Lenina, Orderem Kutuzowa i Orderem Wojny Ojczyźnianej.

Bibliografia[edytuj]