Nikolai Stepulov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikolai Stepulov
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1913
Narwa
Data i miejsce śmierci 2 stycznia 1968
Tallinn
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Estonia
Igrzyska olimpijskie
srebro Berlin 1936 boks
(waga lekka)
Mistrzostwa Europy
Srebro Mediolan 1937 (waga lekka)

Nikolai Stepulov (ur. 20 marca 1913 w Narwie, zm. 2 stycznia 1968 w Tallinnie) – estoński bokser, srebrny medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936 w Berlinie w kategorii lekkiej, a także srebrny medalista Mistrzostw Europy w Boksie 1937 w Mediolanie w kategorii lekkiej. Stepulov jako pierwszy i jedyny w historii bokser zdobył medal olimpijski dla Estonii.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 1934 rywalizował na Mistrzostwach Europy 1934 w Budapeszcie. Stepulov odpadł w ćwierćfinale, przegrywając na punkty z Karlem Schmedesem[1]. W sierpniu 1936 rywalizował na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 w Berlinie. Rywalizację rozpoczął od 1/16 finału, pokonując na punkty reprezentanta Luksemburga Andre Wollscheidta[2]. W 1/8 finału Stepulov zmierzył się z Japończykiem Hidekichim Nagamatsu, którego pokonał na punkty[3], awansując do ćwierćfinału kategorii lekkiej. W ćwierćfinale zmierzył się z Chilijczykiem Carlosem Lillo. Stepulov wygrał na punkty, awansując do półfinału[4]. W półfinale pokonał na punkty Szweda Erika Årgena, zapewniając sobie srebrny medal olimpijski[5]. W finale przegrał na punkty z Węgrem Imre Harangi[6], zdobywając srebrny medal w kategorii lekkiej[7].

W maju 1937 rywalizował na Mistrzostwach Europy 1937 w Mediolanie. W eliminacjach pokonał na punkty Belga Jeana Hanneuse'a, w ćwierćfinale Rumuna Gheorghe Jacoba, a w finale przegrał z reprezentantem Niemiec Herbertem Nürnbergiem[8].

W listopadzie 1936 i 1937 był w składzie na mecz międzypaństwowy pomiędzy drużyną Finlandii a Estonii. Stepulov stoczył dwa pojedynki, odnosząc zwycięstwa przed czasem[9][10].

W roku 1933, 1934, 1935, i 1937 był mistrzem Estonii w kategorii lekkiej, a w 1936 w kategorii półśredniej[11].

W latach 1938–1939 walczył jako bokser zawodowy. Łącznie stoczył 10 pojedynków, odnosząc 4 zwycięstwa, 5 porażek oraz 1 remis.

Po zakończeniu kariery bokserskiej pracował w różnych fabrykach, jako drwal, ale również jako trener boksu. W 1955 został skazany na siedem lat więzienia za napad. Kilka lat później zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona. Zmarł 2 stycznia 1968 w Tallinnie w wieku 54 lat[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 4.European Championships - Budapest, Hungary - April 11-15 1934 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  2. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  3. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight Round Two (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  4. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight Quarter-Finals (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  5. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight Semi-Finals (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  6. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight Final Round (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  7. Boxing at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Lightweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  8. 5.European Championships - Milan, Italy - May 5-9 1937 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  9. Duals Finland - Estonia 10:6 Viipuri, Finland November 1, 1936 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  10. Duals Estonia - Finland 10:6 Tallin, Estonia November 4, 1937 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  11. Estonian National Championships - 1923-1941 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 12 kwietnia 2015].
  12. Nikolai Stepulov (ang.). sports-reference.com. [dostęp 12 kwietnia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]