Nikon (Potapczuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikon
Mikołaj Potapczuk
archimandryta
Nikon
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 30 września 1911
Kostomłoty
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 2001
Grabarka
przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
Okres sprawowania 1986–1987
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja warszawsko-bielska
Śluby zakonne 7 listopada 1987
Prezbiterat przed 1956
Grób archimandryty Nikona na cmentarzu monasterskim na Grabarce

Nikon, imię świeckie Mikołaj Potapczuk (ur. 30 września 1911 w Kostomłotach, zm. 13 grudnia 2001 na górze Grabarce) – polski duchowny prawosławny, przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej w latach 1986–1987.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z głęboko religijnej prawosławnej rodziny z Kostomłotów. Od 1936 był psalmistą w miejscowej cerkwi prawosławnej, przed 1939 ukończył szkołę psalmistów i dyrygentów chórów cerkiewnych przy monasterze św. Onufrego w Jabłecznej. Po zniszczeniu świątyni w Kostomłotach (we wsi pozostała jedynie cerkiew św. Nikity, neounicka) brał udział w organizacji cerkwi domowej w miejscowej świetlicy wiejskiej. Okres okupacji niemieckiej przeżył w rodzinnej wsi, nadal czynnie działając w rodzinnej parafii[1].

W ramach Akcji „Wisła” został przesiedlony do Ublika (województwo warmińsko-mazurskie). Od 1951 był psalmistą nowo otwartej parafii prawosławnej w Kętrzynie, utrzymywał kontakty z ks. Aleksandrem Awajewem z Wojnowa. Przed 1956 przyjął święcenia kapłańskie. W wymienionym roku ukończył Prawosławne Seminarium Duchowne w Warszawie. Kolejno był proboszczem parafii w Juszkowym Grodzie (1958–1960), Ostrowiu i Lewkowie Starym (1960–1972). W 1972 metropolita warszawski i całej Polski Bazyli wyznaczył go na spowiednika mniszek monasteru Świętych Marty i Marii na Grabarce. Następnie duchowny był wychowawcą i nauczycielem śpiewu cerkiewnego w seminarium duchownym przy monasterze św. Onufrego w Jabłecznej. W latach 1979–1981 wrócił do służby na Grabarce, następnie w 1981 ponownie został skierowany do klasztoru w Jabłecznej[1]. Przyczynił się do wzniesienia w Holeszowie nowej cerkwi[1].

Otrzymał wszystkie kolejne nagrody kapłańskie przyznawane w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym. W 1986, chociaż nie był jeszcze mnichem, powierzono mu obowiązki przełożonego monasteru św. Onufrego w Jabłecznej i proboszcza parafii klasztornej. 7 listopada 1987 złożył wieczyste śluby mnisze przed metropolitą warszawskim Bazylim, przyjmując imię Nikon. Natychmiast otrzymał godność archimandryty[1].

Już w czerwcu roku następnego duchowny opuścił Jabłeczną i zamieszkał na stałe na Grabarce, gdzie był spowiednikiem mniszek. W 1998 z powodu złego stanu zdrowia przeszedł w stan spoczynku. Do śmierci żył na Grabarce, tam też został pochowany. Jego pogrzebowi w dniu 16 grudnia 2001 przewodniczył biskup bielski Grzegorz[1].

Przed II wojną światową ożenił się z Martą Trociuk, miał jedną córkę Tamarę. Do monasteru wstąpił po śmierci małżonki[1].

Postać archimandryty Nikona upamiętnia pomnik-krzyż przy cerkwi w Holeszowie[2] oraz analogiczny pomnik na terenie monasteru św. Serafina z Sarowa w Kostomłotach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f arcybiskup Abel (Popławski). Spowiednik. „Przegląd Prawosławny”. 2 (200), luty 2002. Białystok. ISSN 1230-1078. 
  2. Uroczystości w Holeszowie


Poprzednik
Miron (Chodakowski)
Namiestnik monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
1986 – 1987
Następca
Abel (Popławski)