Nilgiritar leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nilgiritar leśny
Nilgiritragus hylocrius[1]
(Ogilby, 1838)
Ilustracja
Nilgiritar leśny
w Eravikulam National Park
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina koziorożce
Rodzaj nilgiritar (Nilgiritragus)
Ropiquet & Hassanin, 2005
Gatunek nilgiritar leśny
Synonimy

Hemitragus hylocrius[1]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Nilgiritar leśny[3] (Nilgiritragus hylocrius) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju nilgiritar, endemiczny dla terenu południowych Indii[4]. Zamieszkuje Ghaty Zachodnie, w indyjskich stanach Kerala i Tamilnadu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych oznaczając go akronimem EN – gatunek zagrożony[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nilgiritragus hylocrius jest gatunkiem ssaka z rodziny wołowatych. Lokowany jest w podrodzinie koziorożców[3]. Zoolodzy – jedynie na podstawie badań morfologicznych – lokowali gatunek w obrębie rodzaju Hemitragus (tar) jako Hemitragus hylocrius[1]. W 2005 roku Anne Ropiquet i Alexandre Hassanin – na podstawie badań filogenetycznych – wykazali, że H. hylocrius jest gatunkiem pokrewnym do Ovis (owce). W konsekwencji naukowcy zaproponowali wyodrębnienie H. hylocrius do monofiletycznego rodzaju Nilgiritragus jako Nilgiritragus hylocrius[4]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” rodzajowi nadano oznaczenie nilgiritar, a gatunkowi Nilgiritragus hylocrius – nilgiritar leśny[3].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Samce nilgiritara leśnego osiągają masę ciała około 100 kg – przy wzroście do 150 cm, a samice około 50 kg – przy wzroście do 110 cm[5]. Tak silny przejaw dymorfizmu płciowego uwypukla się wraz z wiekiem. Po przekroczeniu drugiego roku życia masa ciała samic pozostaje na docelowym poziomie, zaś masa samców rośnie aż do około piątego roku życia[6].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Po ciąży trwającej 180 dni samice rodzą zwykle jedno młode. Dzieci dojrzewają powoli i dojrzałość płciową osiągają po około 3 latach. Na wolności nilgiritar leśny może żyć przez 9 lat[2].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Nilgiritary leśne są roślinożerne. Żerują we wczesnych godzinach porannych i późnym popołudniem[2]. Podstawę ich diety stanowią trawy (ok.64%) i zioła (15%), a uzupełniaj ją części krzewów

Nilgiritary leśne zasiedlają stoki gór na wysokości pomiędzy 1200 a 2600 m n.p.m. Zajmują skaliste tereny pokryte trawą. Funkcjonują na otwartym terenie[2].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Liczebność populacji szacuje się na około 1800-2000 dorosłych osobników[2]. Nilgiritar leśny występuje wyłącznie na terenach południowych Indii[4]. Zamieszkuje Ghaty Zachodnie, w indyjskich stanach Kerala i Tamilnadu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych oznaczając go akronimem EN – gatunek zagrożony[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nilgiritragus hylocrius, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g Nilgiritragus hylocrius. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c Anne Ropiquet, Alexandre Hassanin. Molecular evidence for the polyphyly of the genus Hemitragus (Mammalia, Bovidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 36 (1), s. 154-168, 2005. ELSEVIER. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.002. ISSN 1055-7903 (ang.). 
  5. Clifford G. Rice. Growth, maturation, and physical characteristics of Nilgiri tahr (Hemitragus hylocrius Ogilby). „Journal of the Bombay Natural History Society”. 86 (2), s. 129-134, 1989. Bombay Natural History Society. ISSN 0006-6982 (ang.). 
  6. Stephen Sumithran. Status and Ecology of the Nilgiri Tahr in the Mukurthi National Park, South India. , s. 1-175, 1997. Virginia Polytechnic Institute and State University (ang.).