Przejdź do zawartości

Nils Liedholm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nils Liedholm
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Nils Erik Liedholm

Data i miejsce urodzenia

8 października 1922
Valdemarsvik

Data i miejsce śmierci

5 listopada 2007
Cuccaro Monferrato

Wzrost

183 cm[1]

Pozycja

pomocnik, cofnięty łącznik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1938–1943 Valdemarsviks IF
1943–1946 IK Sleipner 60 (24)
1946–1949 IFK Norrköping 48 (22)
1949–1961 AC Milan 359 (81)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1946  Szwecja B 1 (0)
1947–1958  Szwecja 23 (12)
W sumie: 24 (12)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1961–1963 AC Milan (asystent)
1964–1966 AC Milan
1967–1968 Hellas Verona
1968–1969 AC Monza
1969–1971 FC Varese
1971–1973 ACF Fiorentina
1973–1977 AS Roma
1977–1979 AC Milan
1979–1984 AS Roma
1984–1987 AC Milan
1987–1989 AS Roma
1989 AS Roma
1992 Hellas Verona
1997 AS Roma
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 1948 piłka nożna
Mistrzostwa świata
II miejsce Szwecja 1958 piłka nożna
Mistrzostwa Nordyckie
złoto 1937–1947 piłka nożna
Multimedia w Wikimedia Commons

Nils Erik Liedholm (ur. 8 października 1922 w Valdemarsvik, zm. 5 listopada 2007 w Cuccaro Monferrato) – szwedzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub cofniętego łącznika, reprezentant kraju, olimpijczyk, trener.

Jeden z najbardziej utytułowanych ludzi w historii szwedzkiej i włoskiej piłki nożnej. Jako zawodnik reprezentował barwy IK Sleipner, IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji) oraz AC Milanu (czterokrotne mistrzostwo Włoch, dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego). Z reprezentacją Szwecji zdobył mistrzostwo Nordyckie 1937–1947, mistrzostwo olimpijskie 1948 oraz wicemistrzostwo świata 1958. Słynął ze swojej dobrej techniki, kontroli, klasy i celnego strzału. Doskonale grał zespołowo, poprzez budowanie akcji za pomocą świetnego tempa i podań oraz wykazywał cechy przywódcze[2][3][4][5].

Jako trener był asystentem trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie, potem dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (awans do Serie A), AC Monzę, FC Varese (awans do Serie A), ACF Fiorentinę oraz 5-krotnie AS Romę. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Włoch (1 z AC Milanem, 1 z AS Romą), a także czterokrotnie zdobył Puchar Włoch (1 z AC Milanem, 3 z AS Romą), co czyni go razem z Massimiliano Allegrim, Sven-Göran Erikssonem oraz Roberto Mancinim najabardziej utytułowanym trenerem w historii rozgrywek.

Był także nagradzany indywidualnie: trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport, dwukrotnie nagradzany Seminatore d'Oro – wyróżnienie dla trenera sezonu we Włoszech oraz członek 100 Magnifici (1997) – listy 100 najlepszych piłkarzy wszechczasów wg magazynu Il Venerdì di Repubblica[6], UEFA Jubilee Poll (2004 – 69. miejsce)[7], oraz Galerii Sławy AC Milanu (2009) oraz Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej (2016)[8][9].

Kariera piłkarska

[edytuj | edytuj kod]

Nils Liedholm karierę piłkarską rozpoczął w 1938 roku w IF Valdemarsviks, w którym grał do 1943 roku. Oprócz piłki nożnej grał także w bandy w IF Valdemarsviks i dla drużyny okręgowej Östergötland[9]. Grał także w hokeja na lodzie oraz uprawiał biegi, pchnięcie kulą i rzut oszczepem. Następnie w latach 1943–1946 reprezentował barwy IK Sleipner[10], a w latach 1946–1949 IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji 1947, 1948).

Następnie wraz z kolegami z reprezentacji Szwecji: Gunnarem Grenem i Gunnarem Nordahlem przeniósł się do występującego we włoskiej Serie A AC Milanu, w którym tworzył z nimi słynny tercet tzw. Gre-No-Li[11][12][13]. Debiut w drużynie Rossonerrich zaliczył 11 września 1949 roku w wygranym 3:1 ligowym meczu wyjazdowym z Sampdorią Genua[1]. W klubie w latach 1949–1961 rozegrał 359 meczów ligowych, w których zdobył 81 goli oraz odniósł największe sukcesy w karierze piłkarskiej: trzykrotne mistrzostwo Włoch (1951, 1955, 1957), czterokrotne wicemistrzostwo Włoch (1950, 1952, 1956, 1961), trzykrotnie 3. miejsce w Serie A (1953, 1954, 1960), dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego (1951, 1956), finał tych rozgrywek (1953), finał Pucharu Europy 1958, w którym 28 maja 1958 roku na Stadionie Heysel w Brukseli drużyna Rossonerrich przegrała 3:2 po dogrywce z obrońcą trofeum, hiszpańskim Realem Madryt, oraz trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport (1955[14], 1956[15], 1959[16]). W latach 1956–1961 był kapitanem drużyny Rossonerrich,

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Nils Liedholm 16 czerwca 1946 roku na Idrottsparken w Norrköping rozegrał swój jedyny mecz w reprezentacji Szwecji B, w którym drużyna Trzech Koron wygrała 4:2 w meczu towarzyskim z reprezentacją Danii B[17][18].

Debiut w seniorskiej reprezentacji Szwecji zaliczył 15 czerwca 1947 roku na Idrætsparken w Kopenhadze w wygranym 4:1 z reprezentacją Danii (Liedholm w 30. minucie zdobył gola na 3:0[19]) w ramach mistrzostw Nordyckich 1937–1947, które wkrótce drużyna Trzech Koron wygrała. Rok później, w 1948 roku triumfował w turnieju olimpijskim w Londynie po wygranej 13 sierpnia 1948 roku na Stadionie Wembley w Londynie w finale 3:1 z reprezentacją Jugosławii.

Następnie z powodu gry we Włoszech przez 9 lat nie grał w drużynie Trzech Koron, aż dostał powołanie na mistrzostwach świata 1958 w Szwecji, na których pełnił funkcję kapitana reprezentacji Szwecji, która zdobyła wicemistrzostwo turnieju po przegranej w finale 5:2 z reprezentacją Brazylii, rozegranym 29 czerwca 1958 roku na Råsundastadion w Solnej, w którym Liedholm zdobył gola w 4. minucie, otwierającym tym samym wynik meczu na 1:0. Był ostatni mecz Liedholma w drużynie Trzech Koron.

Łącznie w latach 1947–1958 w reprezentacji Szwecji rozegrał 23 mecze, w których zdobył 12 goli.

Kariera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

Nils Liedholm po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Jako trener jest uznawany za jednego z pionierów nowoczesnego futbolu we Włoszech; był znany ze swojego nowatorskiego systemu strefowego krycia i nacisku na cierpliwe posiadanie piłki i płynne pozycjonowanie, zainspirowane holenderskim futbol totalnym. Jego styl zarządzania opierał się na tworzeniu zjednoczonej atmosfery zespołu, rozwijaniu młodych talentów i stosowaniu nowatorskich technik trenerskich, które stawiały utrzymanie piłki i umiejętną grę ponad taktyką obronną[3][2][20][21][22][4][23].

Karierę rozpoczął w sezonie 1961/1962 jako asystent trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie: w latach 1964–1966 (w 1964–1965 wspólnie z Giuseppe Vianim) , 1977–1979 oraz 1984–1987. Z drużyną Rossonerrich zdobył mistrzostwo Włoch (1979), wicemistrzostwo Włoch (1965), zajął 3. miejsce w Serie A w sezonie 1963/1964 oraz dotarł do finału Pucharu Włoch (1985).

Następnie dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (1967–1968, 1992), z którym w sezonie 1967/1968 awansował do Serie A, AC Monzę (1968–1969), FC Varese (1969–1971, awans do Serie A w sezonie 1969/1970), ACF Fiorentinę (1971–1973) oraz czterokrotnie AS Romę (1973–1977, 1979–1984, 1987–1989, 1997), z którą zdobył mistrzostwo Włoch (1983), dwukrotnie wicemistrzostwo Włoch (1981, 1984), trzykrotnie Puchar Włoch (1980, 1981, 1984), trzykrotnie zajął 3. miejsce w Serie A (1975, 1982, 1988), dotarł finał Pucharu Europy 1984, w którym przegrał 30 maja 1984 roku na Stadio Olimpico w Rzymie 4:2 po serii rzutów karnych z angielskim FC Liverpoolem (1:1 po dogrywce). Został także dwukrotnie wyróżniony Seminatore d'Oro (1975, 1983).

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]
Klub Sezon Liga Liga Puchar krajowy UEFA[24] Inne[25] Łącznie
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Szwecja IK Sleipner 1943/1944 Division 2 — — —
1944/1945 Division 2 — — —
1945/1946 Division 2 — — —
Łącznie 60 24 — — — 60 24
Szwecja IFK Norrköping 1946/1947 Allsvenskan 10 5 — — — 10 5
1947/1948 Allsvenskan 19 10 — — — 19 10
1948/1949 Allsvenskan 19 7 2 2 — — 21 9
Łącznie 48 22 2 2 — — 50 24
Włochy AC Milan 1949/1950 Serie A 37 18 — — — 37 18
1950/1951 Serie A 31 13 — — 2 0 33 13
1951/1952 Serie A 38 9 — — — 38 9
1952/1953 Serie A 30 6 — — 2 1 32 7
1953/1954 Serie A 31 10 — — — 31 10
1954/1955 Serie A 28 6 — — 1 1 29 7
1955/1956 Serie A 31 1 — 6 0 2 0 39 1
1956/1957 Serie A 26 4 — — 2 1 28 5
1957/1958 Serie A 24 7 — 8 2 — 32 9
1958/1959 Serie A 30 1 2 1 — — 32 2
1959/1960 Serie A 28 3 — 4 0 3 2 35 5
1960/1961 Serie A 25 3 1 0 — 2 0 28 3
Łącznie 359 81 3 1 18 2 14 5 394 89

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]
Reprezentacja Rok Mecze Gole
 Szwecja 1947 7 5
1948 9 4
1949 2 1
1950 0 0
1951 0 0
1952 0 0
1953 0 0
1954 0 0
1955 0 0
1956 0 0
1957 0 0
1958 5 2
Łącznie 23 12

[26][27]

Mecze w reprezentacji

[edytuj | edytuj kod]

[26]

Trenerskie

[edytuj | edytuj kod]
Drużyna Od Do Wyniki
M Z R P Z%
Włochy AC Milan 03.03.1964 07.03.1966 82 45 21 16 54,88
Włochy Hellas Verona 23.01.1967 30.06.1968 61 26 18 17 42,62
Włochy AC Monza 01.07.1968 30.06.1969 37 9 17 11 24,32
Włochy FC Varese 01.07.1969 30.06.1971 83 24 38 21 28,92
Włochy ACF Fiorentina 01.07.1971 30.06.1973 84 38 25 21 45,24
Włochy AS Roma 26.11.1973 30.06.1977 138 49 47 42 35,51
Włochy AC Milan 01.07.1977 30.06.1979 78 37 28 13 47,44
Włochy AS Roma 01.07.1979 30.06.1984 212 108 68 36 50,94
Włochy AC Milan 01.07.1984 05.04.1987 120 46 41 33 38,33
Włochy AS Roma 13.05.1987 19.02.1989 69 33 15 21 47,83
Włochy AS Roma 20.03.1989 30.06.1989 12 5 4 3 41,67
Włochy Hellas Verona 29.03.1992 30.06.1992 9 1 2 6 11,11
Włochy AS Roma 08.04.1997 30.06.1997 8 1 2 5 12,50
Łącznie 993 422 326 245 42,50

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze

[edytuj | edytuj kod]
IFK Norrköping
AC Milan

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Trenerskie

[edytuj | edytuj kod]
AC Milan
Hellas Verona
FC Varese
AS Roma

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Nils Liedholm w 1968 roku wziął ślub z hrabiną Maria Lucia "Nina" Gabotto di San Giovanni, która zmarła w 2004 roku[9][28][29]. Mieli syna Carla[30][29]. Mieszkał z rodziną w Cuccaro Monferrato, gdzie prowadził winiarnię[31].

W 2003 roku został honorowym członkiem Włoskiej Federacji Bandy[32].

Zmarł 5 listopada 2007 roku w Cuccaro Monferrato.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b Golden Great: Nils Liedholm (ang.)
  2. ↑ a b Addio al Barone del calcio � morto a 85 anni Nils Liedholm [data dostępu: 2007-11-05] (wł.)
  3. ↑ a b Obituary: Nils Liedholm [data dostępu: 2007-11-06] (ang.)
  4. ↑ a b LIEDHOLM Nils: il monumento che si innamorò dell'Italia [data dostępu: 2015-12-25] (wł.)
  5. ↑ The 9 Greatest Players to Wear AC Milan's Number 10 Shirt [data dostępu: 2020-03-18] (ang.)
  6. ↑ Venerdì's All-Time Top-100 (100 Magnifici) (ang.)
  7. ↑ UEFA Awards (ang.)
  8. ↑ Hall of fame - I più grandi rossoneri di tutti i tempi [data dostępu: 2009-10-03] (wł.)
  9. ↑ a b c Nils Liedholm: the Swede who conquered calcio [data dostępu: 2015-12-08] (ang.)
  10. ↑ 100 år sedan Nils Liedholm föddes [data dostępu: 2022-10-08] (szw.)
  11. ↑ Członek sławnego mediolańskiego tria Gre-No-Li. Poznajcie Nilsa Liedholma [data dostępu: 2016-10-08]
  12. ↑ Historia reprezentacji: Szwecja
  13. ↑ Nils Liedholm w bazie AC Milanu (ang.)
  14. ↑ Corriere dello Sport 1955 (wł.)
  15. ↑ Corriere dello Sport 1956 (wł.)
  16. ↑ Corriere dello Sport 1959 (wł.)
  17. ↑ "Lill Kubben" och Eidefjäll Södragiganter i B-landslaget [data dostępu: 2010-12-06] (szw.)
  18. ↑ Nils Liedholm w bazie ISOH (ang.)
  19. ↑ Denmark vs Sweden, 15 June 1947 w bazie Eu-Football.info (ang.)
  20. ↑ Liedholm remembered as great player and manager [data dostępu: 2007-11-05] (ang.)
  21. ↑ Ancelotti a cuore aperto "E non-dite che sono buono" [data dostępu: 2009-03-09] (ang.)
  22. ↑ La storia della tattica: da Sacchi a Guardiola [data dostępu: 2015-05-18] (wł.)
  23. ↑ Cruyff, Liedholm's Roma and total football [data dostępu: 2016-03-27] (ang.)
  24. ↑ Uwzględniono Puchar Europy.
  25. ↑ Uwzględniono Puchar Łaciński, Coppa dell'Amicizia.
  26. ↑ a b Nils Liedholm w bazie Eu-Football.info (ang.)
  27. ↑ Nils Liedholm w bazie National Football Teams (ang.)
  28. ↑ Nils Liedholm w bazie App.ar-tour.com (ang.)
  29. ↑ a b Nils Liedholm w bazie Telegraph (ang.)
  30. ↑ Nils Liedholm: son Carlo explains the differences between his AC Milan and Roma [data dostępu: 2022-07-10] (ang.)
  31. ↑ Contatti Liedholm (wł.)
  32. ↑ Nisse Liedholm ska fixa bandy-VM till Italien [data dostępu: 2003-08-08] (szw.)

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Składy reprezentacji Szwecji
Skład reprezentacji Szwecji na Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948

Skład reprezentacji Szwecji na Mundialu 1958

Szwecja

Kariera trenerska
Trenerzy A.C. Milan
Trenerzy Hellasu Verona
Trenerzy ACF Fiorentina
  1. ↑ a b c d e tymczasowo
Trenerzy AS Romy
Osiągnięcia i nagrody
Trenerzy zdobywców Pucharu Włoch w piłce nożnej
Trenerzy mistrzów Włoch w piłce nożnej
I liga włoska
Serie A
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Nils_Liedholm&oldid=77521608”