Nina Ortlieb
| |||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub |
SC Arlberg | ||||||||||||||||||
| Wzrost |
178 cm | ||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ |
12.01 2014, Altenmarkt | ||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
17.03 2016, Sankt Moritz (11. miejsce – super G) | ||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ |
22.02 2020, Crans-Montana (3. miejsce – zjazd) | ||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||||
Nina Ortlieb (ur. 2 kwietnia 1996) – austriacka narciarka alpejska, wicemistrzyni świata i dwukrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Nina Ortlieb pojawiła się 24 listopada 2011 roku w Kaunertal, gdzie w zawodach juniorskich w slalomie zajęła 25. miejsce. W 2013 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, gdzie jej najlepszym wynikiem było dwunaste miejsce w zjeździe. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata juniorów w Hafjell zwyciężyła w gigancie. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio swą rodaczkę, Stephanie Brunner oraz Valérie Grenier z Kanady. Ponadto na mistrzostwach świata juniorów w Soczi w 2016 roku była najlepsza w supergigancie.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 12 stycznia 2014 roku w Altenmarkt, gdzie nie ukończyła superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 17 marca 2016 roku w Sankt Moritz, zajmując 11. miejsce w supergigancie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 22 lutego 2020 roku w Crans-Montana, kończąc zjazd na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją jedynie dwie Szwajcarki: Lara Gut-Behrami i Corinne Suter. W sezonie 2019/2020 zajęła 12. miejsce w klasyfikacji generalnej, w klasyfikacji supergiganta była szósta, a w klasyfikacji zjazdu ósma.
Podczas mistrzostw świata w Courchevel/Méribel w 2023 roku wywalczyła srebrny medal w zjeździe. W zawodach tych rozdzieliła Szwajcarki: Jasmine Flury i Corinne Suter.
Jej ojcem jest Patrick Ortlieb, mistrz olimpijski w zjeździe z 1992 roku.
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
2.
|
11 lutego | 2023 |  Courchevel/Méribel
|
Zjazd | 1:28,03 | +0,04 |  Jasmine Flury
|
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DNF1 | 21 lutego | 2013 |  Québec
|
Slalom | 1:52,10 | - |  Magdalena Fjällström
|
| DNF1 | 22 lutego | 2013 | Québec
|
Gigant | 2:22,23 | - |  Lisa-Maria Zeller
|
| 12. | 26 lutego | 2013 | Québec
|
Zjazd | 1:11,18 | +0,91 | Jennifer Piot
|
1.
|
7 marca | 2015 |  Hafjell
|
Gigant | 2:25,14 | - | - |
| 8. | 10 marca | 2015 | Hafjell
|
Supergigant | 1:23,81 | +1,34 |  Federica Sosio
|
| DNF2 | 10 marca | 2015 | Hafjell
|
Superkombinacja | 2:08,54 | - | Rahel Kopp
|
| 32. | 10 marca | 2015 | Hafjell
|
Zjazd | 1:32,58 | +3,21 | Mina Fürst Holtmann
|
| 7. | 27 lutego | 2016 |  Soczi
|
Zjazd | 1:13,95 | +0,74 | Valérie Grenier
|
| 1.
|
29 lutego | 2016 | Soczi
|
Supergigant | 1:10,48 | - | - |
| 16. | 1 marca | 2016 | Soczi
|
Superkombinacja | 1:59,32 | +4,37 | Aline Danioth
|
| 5. | 2 marca | 2016 | Soczi
|
Gigant | 2:12,39 | +0,96 | Jasmina Suter
|
| 5. | 8 marca | 2017 | Åre
|
Zjazd | 1:25,27 | +0,61 |  Alice Merryweather
|
| 4. | 9 marca | 2017 | Åre
|
Supergigant | 1:15,10 | +1,41 | Nadine Fest
|
| DNF1 | 10 marca | 2017 | Åre
|
Superkombinacja | 2:09,05 | - | Nadine Fest
|
| 5. | 12 marca | 2017 | Åre
|
Gigant | 1:58,38 | +1,48 | Laura Pirovano
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]- sezon 2013/2014: nie sklasyfikowana
- sezon 2015/2016: 95.
- sezon 2016/2017: nie sklasyfikowana
- sezon 2017/2018: 100.
- sezon 2018/2019: 71.
- sezon 2019/2020: 12.
- sezon 2020/2021: 61.
- sezon 2022/2023: 29.
Miejsca na podium w zawodach
[edytuj | edytuj kod]
Crans-Montana – 22 lutego 2020 (zjazd) – 3. miejsce
La Thuile – 29 lutego 2020 (supergigant) – 1. miejsce
Lake Louise – 3 grudnia 2022 (zjazd) – 2. miejsce
Kvitfjell – 5 marca 2023 (supergigant) – 1. miejsce
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie FIS (ang.)