Ninox

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ninox[1]
Hodgson, 1837[2]
Przedstawiciel rodzaju – sowica brunatna (N. scutulata)
Przedstawiciel rodzaju – sowica brunatna (N. scutulata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd sowy
Rodzina puszczykowate
Podrodzina sowice
Rodzaj Ninox
Typ nomenklatoryczny

Ninox nipalensis Hodgson = Strix lugubris Tickell

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ninox – rodzaj ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australazji, Oceanii, Azji i Afryce[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 15–65 cm; masa ciała 78–1700 g; rozpiętość skrzydeł 56–140 cm[8][9].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Ninox: rodzaj Nisus Cuvier, 1800, jastrząb; rodzaj Noctua de Savigny, 1809, sowa[10].
  • Sceloglaux: gr. σκελος skelos – noga; γλαυξ glaux, γλαυκος glaukos – sowa; wymarła sowica białolica miała długie, upierzone nogi i palce[11]. Gatunek typowy: Athene albifacies G.R. Gray.
  • Cephaloptynx: gr. κεφαλη kephalē – głowa; πτυγξ ptunx, πτυγγος ptungos – sowa[12]. Gatunek typowy: Noctua punctulata Quoy & Gaimard.
  • Ctenoglaux: gr. κτεις kteis, κτενος ktenos – grzebień; γλαυξ glaux, γλαυκος glaukos – sowa[13]. Gatunek typowy: Strix scutulata Raffles.
  • Berneyornis: Frederic Lee Berney (1865-1949), australijski ornitolog, prezes RAOU w latach 1934-1935; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[14]. Gatunek typowy: Athene (?) strenua Gould.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy

  1. Ninox, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B.H. Hodgson. Indication of a n&w Genus belonging to the Strigine Family, with Description of the New Species and Type. „Madras Journal of Literature and Science”. 5, s. 23, 1837 (ang.). 
  3. J.J. Kaup. Ueberßicht der Eulen (Styrigidae). „Isis von Oken”. 1848, s. kol. 768, 1848 (niem.). 
  4. Kaup 1852 ↓, s. 105.
  5. Kaup 1852 ↓, s. 109.
  6. G.M. Mathews: The Birds of Australia. London: H.F. & G. Witherby, 1916, s. 305. (ang.)
  7. F. Gill, D. Donsker (red.): Owls (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-11-04].
  8. J.S. Marks, R.J. Cannings, H. Mikkola: Family Strigidae (Typical Owls). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 231–233, 235–237. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  9. J. Fjeldså: Species Accounts of New Species. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J.Sargatal, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. Specjalna: New Species and Global Index. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 203–205. ISBN 978-84-96553-88-0. (ang.)
  10. Jobling 2016 ↓, s. Ninox.
  11. Jobling 2016 ↓, s. Sceloglaux.
  12. Jobling 2016 ↓, s. Cephaloptynx.
  13. Jobling 2016 ↓, s. Ctenoglaux.
  14. Jobling 2016 ↓, s. Berneyornis.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Ieraglaucinae Bonaparte, 1854 - sowice (Wersja: 2016-08-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-11-04].
  16. J.R. Wood, K.J. Mitchell, R.P. Scofield, V.L. De Pietri, N.J. Rawlence, A. Cooper. Phylogenetic relationships and terrestrial adaptations of the extinct laughing owl, Sceloglaux albifacies (Aves: Strigidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. W druku. DOI: 10.1111/zoj.12483 (ang.). 
  17. a b B. King. Species limits in the Brown Boobook Ninox scutulata complex. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 122 (4), s. 250-257, 2002 (ang.). 
  18. a b c d e f P.C. Rasmussen, D.N.S. Allen, N.J. Collar, B. DeMeulemeester, R.O. Hutchinson, P.G.C. Jakosalem, R.S. Kennedy, F.R. Lambert, L.M. Paguntalan. Vocal divergence and new species in the Philippine Hawk Owl Ninox philippensis complex. „Forktail”. 28, s. 1-20, 2012 (ang.). 
  19. a b F.E. Rheindt, R.O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-11-02]. (ang.)
  2. J.J. Kaup: Monograph of the owls — Strigidae. W: W. Jardine: Contributions to ornithology for 1852. Edinburgh: W.H. Lizars, 1853, s. 103–123. (ang.)