Nitrobenzen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nitrobenzen
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H5NO2
Inne wzory PhNO
2
Masa molowa 123,11 g/mol
Wygląd bezbarwna do żółtej oleista ciecz o zapachu gorzkich migdałów[1][2]
Identyfikacja
Numer CAS 98-95-3
PubChem 7416[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nitrobenzenorganiczny związek chemiczny, najprostszy aromatyczny związek nitrowy, pochodna benzenu. Stosowany do produkcji aniliny[2].

Właściwości[edytuj]

Produktami spalania są dwutlenek węgla, woda i tlenki azotu. Jest substancją trującą, drażniącą, powoduje zahamowanie funkcji hemoglobiny krwi (methemoglobinemię) z niedotlenieniem mózgu, serca i innych narządów. Może działać uczulająco[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj]

  1. a b Nitrobenzen (CID: 7416) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b nitrobenzen [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 462, OCLC 33835352.
  3. a b c d e Haynes 2016 ↓, s. 3-410.
  4. Haynes 2016 ↓, s. 5-175.
  5. Haynes 2016 ↓, s. 5-94.
  6. Haynes 2016 ↓, s. 5-158.
  7. a b c d e Haynes 2016 ↓, s. 6-246.
  8. a b c d e f g Nitrobenzen (nr 48547) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2017-10-26].
  9. a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-193.
  10. Haynes 2016 ↓, s. 9-64.
  11. Nitrobenzen (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2017-04-29].
  12. Nitrobenzen (nr 48547) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2017-10-26].
  13. a b Haynes 2016 ↓, s. 16-27.

Bibliografia[edytuj]