Niwiska (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niwiska
gmina wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

podkarpackie

Powiat

kolbuszowski

TERYT

1806042

Wójt

Elżbieta Wróbel (2020)

Powierzchnia

95,192 km²

Populacja (2021)
• liczba ludności


6058[1]

• gęstość

67,1 os./km²

Nr kierunkowy

17

Kod pocztowy

36-147

Tablice rejestracyjne

RKL

Adres urzędu:
Niwiska 430
36-147 Niwiska
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Niwiska
Liczba sołectw

9

Liczba miejscowości

9

Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niwiska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Niwiska”
Ziemia50°14′N 21°37′E/50,225278 21,610556
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

Niwiska (do 1948 gmina Kolbuszowa Dolna[2]) – gmina wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie rzeszowskim.

Siedziba gminy to Niwiska.

Według danych z 31 grudnia 2021 r. gminę zamieszkiwało 6058 osób[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gmina znajduje się w południowo-zachodniej części powiatu kolbuszowskiego[3]. Graniczy z gminami[4][a]:

Niwiska, które są siedzibą gminy oddalone są o ok. 10 km od Kolbuszowej i o ok. 20 km od Mielca, Sędziszowa Małopolskiego oraz Ropczyc[5].

Według danych z 2019 roku gmina Niwiska ma obszar 95 km²[6].

Gmina położona jest w makroregionie Kotliny Sandomierskiej, na pograniczu mezoregionów Płaskowyżu Kolbuszowskiego i Równiny Tarnobrzeskiej[7].

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Dąb szypułkowy w Leszczach

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

46%[b] obszaru gminy Niwiska zajmują lasy[8][9][4]. Podstawowym typem siedliskowym lasów jest bór mieszany świeży, choć występuje też bór świeży i las mieszany. Na terenie gminy rosną rośliny objęte ochorną ścisłą i częściową[10].

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Cały obszar gminy wchodzi w skład Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, a północno-zachodnia część miejscowości Przyłęk znajduje się na obszarze obszaru specjalnej ochrony ptaków Puszcza Sandomierska (PLB180005)[11].

Na terenie gminy znajdują się 4 użytki ekologiczne położone w lasach oraz 5 pomników przyrody[7]. Wszystkie pomniki przyrody to drzewa: trzy dęby szypułkowe tworzące razem pomnik przy południowej granicy parku w Niwiskach, dąb szypułkowy Ais przy drodze z Blizny do Przedborza, dąb szypułkowy na skraju niewielkiego zagajnika sosnowego w Niwiskach, dziuplasta lipa szerokolistna w Niwiskach oraz dwie kolejne lipy szerokolistne w Przyłęku[12].

Gleby[edytuj | edytuj kod]

W gminie występują gleby bielicowe, pseudobielicowe i brunatne. Dominują gleby V i VI klasy[7].

Surowce mineralne[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy istnieją złoża gazu ziemnego, kruszyw i piasku[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku okolice Niwisk znajdowały się w powiecie kolbuszowskim, który wchodził w skład Królestwa Galicji i Lodomerii[13]. Po 1866 roku w okolicach Niwisk istniało 5[c] gmin wiejskich[15].

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę tereny dzisiejszej gminy znalazły się w powiecie kolbuszowskim, który w sierpniu 1919 wszedł w skład województwa lwowskiego[14]. W 1934 roku utworzono gminę Kolbuszowa Dolna, w której skład weszły m.in. gminy wiejskie z okolicy Niwisk[16][14][17].

W 1939 roku gmina Kolbuszowa Dolna weszła w skład powiatu rzeszowskiego należącego do dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa[18].

Po zakończeniu drugiej wojny światowej gmina weszła w skład województwa rzeszowskiego. Formalnie gminę Kolbuszowa Dolna przemianowano na gminę Niwiska w 1949[2][19], choć de facto gminę Kolbuszowa Dolna zniesiono w 1942 roku, a gminę Niwiska utworzono w 1944 roku[20].

Gmina funkcjonowała do końca 1954 roku, kiedy to w jej miejsce powołano gromady Niwiska, Siedlanka oraz Zapole[21] (którą zniesiono w 1960 roku, a jej obszar włączono w skład gromady Niwiska[22]). Gromady zlikwidowano w 1973 roku, natomiast w ich miejsce reaktywowano gminę Niwiska[23].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność gminy Niwiska w poszczególnych latach[1]:

  • 1995 – 5 511,
  • 1996 – 5 558,
  • 1997 – 5 584,
  • 1998 – 5 577,
  • 1999 – 5 627,
  • 2000 – 5 679,
  • 2001 – 5 690,
  • 2002 – 5 746,
  • 2003 – 5 761,
  • 2004 – 5 783,
  • 2005 – 5 789,
  • 2006 – 5 766,
  • 2007 – 5 770,
  • 2008 – 5 811,
  • 2009 – 5 847,
  • 2010 – 5 870,
  • 2011 – 6 019,
  • 2012 – 6 022,
  • 2013 – 6 036,
  • 2014 – 6 030,
  • 2015 – 6 032,
  • 2016 – 6 065,
  • 2017 – 6 044,
  • 2018 – 6 053,
  • 2019 – 6 091,
  • 2020 – 6 066,
  • 2021 – 6 058,
  • Ludność gminy Niwiska w latach 1995-2021[1]:


Populacja gminy Niwiska w latach 1996-2021

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)[1]:


Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Pola uprawne w Hucinie
Gospodarstwo agroturystyczne w Trześni
Kościół św. Mikołaja w Niwiskach

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W 2019 roku na terenie gminy Niwiska zarejestrowanych było 377 podmiotów gospodarczych, a bezrobocie wynosiło 3,5%[6].

Rolnictwo i leśnictwo[edytuj | edytuj kod]

Gmina nie posiada dobrych warunków do produkcji rolnej, choć istnieją dogodne warunki dla rozwoju rolnictwa ekologicznego[9]. W 2019 roku na terenie gminy zarejestrowanych było 14 podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w sektorze rolniczym[6]. W 2010 roku w gminie działało 1 904 gospodarstw, a najwięcej z nich miało powierzchnię od 1 do 5 hektarów[9].

W gminie znajdują się siedziby trzech leśnictw: Przyłęk i Niwiska (Nadleśnictwo Tuszyma)[25] oraz Szydłowiec (Nadleśnictwo Mielec)[26]. Część gminy wchodzi w skład Nadleśnictwa Kolbuszowa[7].

Produkcja, przemysł i budownictwo[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku największy zakład produkcyjny na terenie gminy zajmował się obróbką kamienia, a jego siedziba mieściła się w Przyłęku. Oprócz tego w Niwiskach funkcjonowała Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” prowadząca piekarnię oraz spółdzielnia kółek rolniczych[9].

W gminie nie ma większych zakładów przemysłowych[9]. W 2019 roku zarejestrowanych było 52 podmiotów gospodarczych działających w sektorze przemysłowym i 118 w sektorze budowlanym[6].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez teren gminy przebiegają dwa szlaki turystyczne[9].

W miejscowości Trześń znajduje się jedyne gospodarstwo agroturystyczne w gminie Niwiska[9].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy znajdują się następujące obiekty figurujące na liście Narodowego Instytutu Dziedzictwa[27]:

Ponadto w gminnej ewidencji zabytków objętych ochroną jest 20 obiektów[28].

Na terenie gminy znajduje się 60 stanowisk archeologicznych[28].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Oczyszczalnia ścieków w Trześni

Transport[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy przebiega droga wojewódzka nr 875, 9 dróg powiatowych oraz 27 dróg gminnych[29].

Infrastruktura techniczna[edytuj | edytuj kod]

Elektryczność[edytuj | edytuj kod]

Energia elektryczna na terenie gminy dostarczana jest przez rzeszowski oddział PGE Dystrybucja S.A. za pomocą sieci wysokiego, średniego i niskiego napięcia[5].

Przez Siedlankę i Kosowy ciągnie się sieć najwyższego napięcia 400 kV Rzeszów-Połaniec[30].

W 2012 roku w Przyłęku powstała elektrownia wiatrowa, której wydajność była wówczas szacowana na 100 kW[31].

Sieć gazowa[edytuj | edytuj kod]

W 2020 roku długość czynnej sieci gazowej wynosiła 119 km[32], natomiast w 2012 roku istniało 1167 czynnych przyłączy[7].

Gospodarka komunalna[edytuj | edytuj kod]

W 2020 roku na terenie gminy znajdowała się sieć wodociągowa o długości 97,3 km (a 5,4 km w trakcie realizacji) oraz posiadała 66 km przyłączy[32]. Instnieją dwa ujęcia wody ulokowane w Przyłęku i Niwiskach[33].

Sieć kanalizacyjna w 2020 roku miała długość 152,16 km oraz posiadała 12,3 km przyłączy. Od 2004 roku w Trześni działa mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków[32], która posiada przepustowość 550 m³/dobę[7].

W gminie istnieje Zakład Usług Komunalnych, na którego terenie zlokalizowano Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych[34]. Odpady od mieszkańców gminy w 2022 roku odbierała spółka Bioselect[35]. Niesegregowane odpady trafiają na składowisko odpadów w Kozodrzy, a pozostałe do sortowni i zakładów przetwarzania[33].

Remiza strażacka w Hucinie

Bezpieczeństwo[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy jednostki ochotniczej straży pożarnej działają w Niwiskach[36], Hucinie[37], Przyłęku[38], Kosowach[39], Siedlance[40], Trześni[41], Hucisku[42], Leszczach[43] i Zapolu[44].

Gmina podzielona jest na następujące rejony służby dzielnicowych Komendy Powiatowej Policji w Kolbuszowej[45]:

  • rejon wiejski nr 8 (Hucina, Kosowy, Przyłęk, Siedlanka)
  • rejon wiejski nr 9 (Hucisko, Leszcze, Niwiska, Trześń, Zapole)

Do października 2012 roku w Niwiskach działał posterunek policji[46].

Gminny Ośrodek Zdrowia oraz apteka w Niwiskach

Opieka zdrowotna i społeczna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy funkcjonuje Gminny Ośrodek Zdrowia w Niwiskach, niepubliczny POZ w Siedlance, apteka, punkt apteczny, dwa gabinety stomatologiczne, ośrodek rehabilitacji i gabinet fizjoterapii[47][48].

W Niwiskach siedzibę ma dzienny dom Senior-WIGOR, który rozpoczął działalność w kwietniu 2016 roku[49].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W roku szkolnym 2019/20 naukę w szkołach podstawowych znajdujących się na terenie gminy pobierało 461 uczniów, a w placówkach wychowania przedszkolnego przebywało 191 dzieci[6].

Według stanu na rok szkolny 2020/21 w gminie Niwiska funkcjonowały[50]:

Szkoły podstawowe[edytuj | edytuj kod]

Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Hucisku
  • Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Hucinie,
  • Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Hucisku,
  • Szkoła Podstawowa im. ks. Jerzego Popiełuszki w Kosowach,
  • Szkoła Podstawowa im. św. Królowej Jadwigi w Niwiskach,
  • Szkoła Podstawowa w Szkoła Podstawowa im. bł. Karoliny Kózkówny w Siedlance,
  • Szkoła Podstawowa im. św. Jana Bosko w Trześni.
Żłobek Chatka Puchatka w Siedlance

Przedszkola i punkty przedszkolne[edytuj | edytuj kod]

  • Punkt Przedszkolny Domowe Przedszkole w Przyłęku,
  • Punkt Przedszkolny Wesoły Promyk w Siedlance,
  • Punkt Przedszkolny Słoneczko w Kosowach,
  • Punkt Przedszkolny Kolorowe Kredki w Niwiskach,
  • Punkt Przedszkolny Elemelek w Trześni,
  • Niepubliczne Przedszkole Kraina Radości w Hucinie.

Żłobki[edytuj | edytuj kod]

  • Żłobek Chatka Puchatka w Siedlance[51].
Dwór w Niwiskach, w którym znajduje się siedziba GOK i biblioteki oraz część pomieszczeń szkoły muzycznej

Szkoły artystyczne[edytuj | edytuj kod]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Działalność kulturalną prowadzi gminny ośrodek kultury, który swoim zasięgiem obejmuje wszystkie miejscowości gminy. Ośrodek mieści się w zabytkowym dworze[9].

W dworze siedzibę ma również biblioteka publiczna, której filia znajduje się w Siedlance[9].

Sport[edytuj | edytuj kod]

Obiekty sportowe[edytuj | edytuj kod]

Boisko sportowe w Kosowach
Sala gimnastyczna w Siedlance

Na terenie gminy znajdują się następujące boiska sportowe[9]:

  • Orlik 2012 w Niwiskach,
  • obiekt sportowy w Trześni z dwoma płytami boiska
  • boisko sportowe w Przyłęku (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Siedlance (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Hucinie (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Leszczach,
  • boisko sportowe w Zapolu,
  • boisko sportowe w Hucisku,
  • boisko sportowe w Kosowach.

W gminie istnieją też sale gimnastyczne w Niwiskach[9], Siedlance, Trześni i Przyłęku[32].

Kluby sportowe[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku na obszarze gminy Niwiska działały następujące kluby sportowe[9]:

  • Ludowy Klub Sportowy Hucina
  • Ludowy Klub Sportowy Zacisze Trześń,
  • Ludowy Klub Sportowy Orzeł Kosowy,
  • Ludowy Klub Sportowy Marmury Przyłęk,
  • Ludowy Klub Sportowy Błękitni Siedlanka
  • Uczniowski Klub Sportowy Niwa Niwiska,
  • Uczniowski Klub Sportowy Gryf Trześń.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Kosowach

Na terenie gminy siedzibę mają następujące parafie rzymskokatolickie:

Ponadto wieś Przyłęk należy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowach Tuszowskich[54].

Administracja i polityka[edytuj | edytuj kod]

Na czele gminy stoi wójt oraz piętnastoosobowa rada gminy. Radni wybierani są w 15 jednomandatowych okręgach wyborczych[55].

Mieszkańcy gminy Niwiska wybierają przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 9, przedstawicieli do Sejmu w okręgu nr 23, a do Senatu w okręgu nr 55[56].

Włodarze gminy[edytuj | edytuj kod]

Naczelnicy gminy Niwiska (1973-1990)[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Skiba (1 stycznia 1973 - 31 maja 1975)[57]
  • Bronisław Kata (1 czerwca 1975 - styczeń 1976)[57]
  • Jan Malec (marzec 1976 - czerwiec 1978)[57]
  • Tadeusz Chmara (lipiec 1978 - czerwiec 1990)[57]

Wójtowie gminy Niwiska (1990-)[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Dziadura (1990-1994)[58]
  • Piotr Skiba (1994-2006)[59]
  • Elżbieta Wróbel (od 2006)[60][61]

Honorowy Obywatel Gminy Niwiska[edytuj | edytuj kod]

Jedynym honorowym obywatelem gminy jest Władysław Pogoda. Tytuł ten nadano mu uchwałą rady gminy nr V/26/07 z dnia 20 lutego 2007[62].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według innego źródła gmina Niwiska graniczy również z gminą Sędziszów Małopolski[5]
  2. Według innego źródła 29,7%[7]
  3. Według innego źródła 9[14]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Gmina Niwiska w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2022-06-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. a b Dz.U. z 1948 r. nr 28, poz. 208
  3. Ortofotomapa Polski. Geoportal Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej, 2021-10-25.
  4. a b Położenie (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  5. a b c Monika Dymkowska, Projekt założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Gminy Niwiska na lata 2013-2028, Niwiska 2013.
  6. a b c d e Portret gminy Niwiska, Główny Instytut Statystyczny w Rzeszowie, 2020 (pol.).
  7. a b c d e f g h Zakład Analiz Środowiskowych Eko-precyzja Czupryn Paweł, Program Ochrony Środowiska dla Gminy Niwiska na lata 2014-2017 z perspektywą na lata 2018-2021, Niwiska 2014 (pol.).
  8. W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 13.
  9. a b c d e f g h i j k l Strategia Rozwoju Gminy Niwiska na lata 2014-2020, Niwiska, kwiecień 2014.
  10. W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 14.
  11. W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 19.
  12. Formy ochrony przyrody w gminie Niwiska (eksport xls), Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody GDOŚ [dostęp 2022-07-26].
  13. Zugaj 203 ↓, s. 4.
  14. a b c oprac. Leszek Zugaj: Samorząd i administracja w gminie Niwiska. Urząd Gminy Niwiska.
  15. Zugaj 203 ↓, s. 6-7.
  16. Dz.U. z 1934 r. nr 69, poz. 647
  17. Zugaj 2013 ↓, s. 17.
  18. Zugaj 2013 ↓, s. 21.
  19. Zugaj 2013 ↓, s. 24.
  20. Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Nakład Związku zawodowego pracowników Samorządu Terytorialnego i użyteczności publicznej, 1948, s. 162, seria: Biblioteka Samorządowca nr 77.
  21. Uchwała Nr 23/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu kolbuszowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41)
  22. Uchwała Nr 10/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 20 sierpnia 1959 r. w sprawie łączenia, zniesienia i tworzenia gromad, zmiany granic oraz przeniesienia niektórych siedzib gromadzkich rad narodowych w województwie rzeszowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 26 listopada 1959 r., Nr. 8, Poz. 78)
  23. Zugaj 2013 ↓, s. 41.
  24. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2022
  25. Leśnictwa (pol.). tuszyma.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28].
  26. Leśnictwa (pol.). mielec.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28].
  27. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021.
  28. a b Gminny program opieki nad zabytkami Gminy Niwiska na lata 2019- 2022. Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego.
  29. PLAN ROZWOJU SIECI DRÓG GMINNYCH w GMINIE NIWISKA na lata 2014 – 2018. Gmina Niwiska. [dostęp 2021-10-28].
  30. Linia: 400 kV Rzeszów - Połaniec(293154952), OpenStreetMap [dostęp 2022-05-19].
  31. Elektrownia wiatrowa (pol.). archiwum.niwiska.pl, 23 października 2012. [dostęp 2022-05-26].
  32. a b c d Inwestycje gminne zrealizowane w okresie 30 lat samorządu terytorialnego w Gminie Niwiska, Gmina Niwiska, 2020 (pol.).
  33. a b Gospodarka komunalna (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-29].
  34. REGULAMIN PUNKTU SELEKTYWNEJ ZBIÓRKI ODPADÓW KOMUNALNYCH W GMINIE NIWISKA, Niwiska, 4 stycznia 2021.
  35. Komunikat (pol.). niwiska.pl, 9 grudnia 2021. [dostęp 2022-06-08].
  36. OSP Niwiska (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  37. OSP Hucina (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  38. OSP Przyłęk (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  39. OSP Kosowy (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  40. OSP Niwiska (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  41. OSP Trześń (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  42. OSP Hucisko (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  43. OSP Leszcze (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  44. OSP Zapole (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  45. DZIELNICOWI KOMENDY POWIATOWEJ POLICJI W KOLBUSZOWEJ (pol.). podkarpacka.policja.gov.pl. [dostęp 2022-05-14].
  46. Antoni Więch: Polityk, podróżnik, publicysta. Życie dra Jana Hupki (1866-1952). Rzeszów: Libra PL, 2019, s. 135. ISBN 978-83-952823-4-8.
  47. Elżbieta Wróbel (oprac.), RAPORT o stanie Gminy Niwiska za 2020r., Niwiska 2021.
  48. Elżbieta Wróbel (oprac.), RAPORT o stanie Gminy Niwiska za 2021r., Niwiska, maj 2022.
  49. Dzienny dom Senior-Wigor (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  50. Wójt Gminy Niwiska, INFORMACJA O STANIE REALIZACJI ZADAŃ OŚWIATOWYCH W GMINIE NIWISKA ZA ROK SZKOLNY 2020/2021, Niwiska, 13 października 2021.
  51. Lidia Szpara: Gmina Niwiska. Rozpoczął się nabór do żłobka w Siedlance. Wszystkie dzieci w wieku od 20 tygodnia do 3 lat, mają możliwość zapisu (pol.). korsokolbuszowskie.pl, 6 września 2018. [dostęp 2022-05-25].
  52. Parafia Niwiska (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  53. Parafia Kosowy (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  54. Parafia Ostrowy Tuszowskie (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22].
  55. Uchwała Nr XLV/270/2018 Rady Gminy Niwiska z dnia 26 marca 2018r.
  56. Dz.U. z 2022 r. poz. 1277
  57. a b c d Zugaj 2013 ↓, s. 48.
  58. Zugaj 2013 ↓, s. 50.
  59. Zugaj 2013 ↓, s. 51-53.
  60. Zugaj 2013 ↓, s. 53-54.
  61. Władze (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-23].
  62. Honorowy Obywatel Gminy (pol.). niwiska.pl. [dostęp 2022-05-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]