Niwnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°27′3″N 17°23′22″E

- błąd

39 m

WD

50°30'N, 17°21'E

- błąd

19657 m

Odległość

2041 m

Niwnica
wieś
Ilustracja
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Niwnicy
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

nyski

Gmina

Nysa

Liczba ludności (2013)

751[1]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-303[2]

Tablice rejestracyjne

ONY

SIMC

0500435

Położenie na mapie gminy Nysa
Mapa konturowa gminy Nysa, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Ziemia50°27′03″N 17°23′22″E/50,450833 17,389444

Niwnica (niem. Neunz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Niwnica to wieś położona w południowej części gminy Nysa. Sąsiaduje z pięcioma sołectwami tj. Wyszków Śląski, Domaszkowice, Wierzbięcice, Hajduki Nyskie i Kępnica. Istotnym walorem położenia wsi jest bliskie sąsiedztwo miasta Nysy, oddalonego około 4 km. Przez Niwnicę przechodzi jedna z dróg krajowych (DK41 NysaPrudnik). Wieś liczy 751 mieszkańców (2013). We wsi Niwnica jest ogółem 45 gospodarstw indywidualnych, 15 gospodarstw od 2 do 5 ha, a pozostałe to nieruchomości do 1 ha.

Niwnica leży na przedpolu Sudetów Wschodnich. Krajobraz jest mocno urozmaicony. Obecny charakter roślinności to efekt przekształceń środowiska przez gospodarkę człowieka. Większość lasów została zastąpiona przez użytki rolne i tereny zabudowane ze specyficzną roślinnością synantropijną i obcego pochodzenia. Dominują tu zbiorowiska związane przede wszystkim z gruntami ornymi.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W 1475 roku w łacińskich statutach Statuta Synodalia Episcoporum Wratislaviensium miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Newnicz[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół par. pw. Podwyższenia Krzyża, z XV w., 1642 r., 1858 r.
  • dzwonnica (zbudowana 1609-1610)
  • zbiorowa mogiła ofiar hitlerowskich, na cmentarzu rzym.-kat.
  • dwór sołtysi, obecnie dom nr 23, z 1618 r., XIX w.
  • dom nr 15, z 1830 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozwój Wsi Opolskiej, www.odnowawsi.eu [dostęp 2017-11-25].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1688 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  4. Franz Xaver Seppelt, „Die Breslauer Diözesansynode vom Jahre 1446”, Franz Goerlich, Breslau 1912, s. 97. – tekst łaciński statutów w wersji zdigitalizowanej.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 68. [dostęp 2012-12-24].