Nobutake Kondō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nobutake Kondō
近藤信竹
Ilustracja
Kaigun-taishōadmirał Kaigun-taishō
admirał
Data i miejsce urodzenia 25 września 1886
Osaka
Data śmierci 16 lutego 1953
Przebieg służby
Lata służby 1907–1945
Siły zbrojne Naval Ensign of Japan.svg Japońska Cesarska Marynarka Wojenna
Stanowiska dowódca 2. Floty
szef sztabu Floty Obszaru Chin
Główne wojny i bitwy wojna chińsko-japońska
II wojna światowa
bitwa o Midway
rajd na Ocean Indyjski
walki o Nową Gwinei
walki o Guadalcanal
Odznaczenia
Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Order Złotej Kani I klasy (Japonia) Order Złotej Kani III klasy (Japonia) Złote Promienie ze Wstęgą Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Pamiątkowy Medal Wstąpienia na Tron Cesarza Yoshihito (Japonia) Medal Wojskowy za Wojnę Chińsko-Japońską 1931-1934 (Japonia) Medal Wojskowy za Wojnę Chińsko-Japońską 1937-1945 (Japonia)

Nobutake Kondō (jap. 近藤信竹 Kondō Nobutake?, ur. 25 września 1886 w Osace, zm. 16 lutego 1953)admirał Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej.

Biografia[edytuj]

W 1907 ukończył z pierwszą lokatą (35. promocja) Cesarską Akademię Marynarki Wojennej w Etajimie. Służył następnie na różnych okrętach japońskich (poczynając od krążownika „Itsukushima”). Wysłany w 1912 do Wielkiej Brytanii, wszedł w skład pierwszej załogi budowanego tam krążownika liniowego „Kongō”. W 1913 ukończył uzupełniający kurs B Kolegium Marynarki Wojennej (Kaigun Daigakko). Podczas I wojny światowej zajmował w latach 1915–1916 stanowiska sztabowe w 1. i 2. Flocie. Od grudnia 1916 do grudnia 1917 służył na krążowniku „Akitsushima”, następnie w 1917 ukończył kurs A Kolegium Marynarki Wojennej. Od grudnia 1920 do 1923 był przedstawicielem japońskim w Niemczech.

Następnie zajmował głównie stanowiska w Sztabie Generalnym Marynarki Wojennej. Od listopada 1933 w stopniu kontradmirała wykładał w Kolegium Marynarki Wojennej. Od marca do listopada 1935 był szefem sztabu Floty Połączonej, a od grudnia 1935 do grudnia 1938 – szefem 1. Departamentu Sztabu Generalnego Marynarki Wojennej. W 1937 awansował do rangi wiceadmirała. Od grudnia 1938 do 1939 był dowódcą 5. Floty. Od października 1939 był zastępcą szefa Sztabu Generalnego Marynarki Wojennej (po wiceadmirale Mineichim Kodze).

Od 1 września 1941, przed przystąpieniem Japonii do II wojny światowej, został dowódcą 2. Floty (również po wiceadm. Kodze). Pod jego dowództwem 2. Flota przeprowadziła inwazje na Malaje, Filipiny i Holenderskie Indie Wschodnie. Był przeciwny operacji zajęcia Midway, której skutkiem była klęska Japonii w bitwie o tę wyspę. Podczas niej Kondo dowodził zespołem desantowym i wsparcia ogniowego. 2. Flota pod jego dowództwem wzięła też udział w walkach w rejonie Wysp Salomona i Guadalcanalu – lotniczo-morskich bitwach koło Wschodnich Salomonów w sierpniu 1942 i koło wysp Santa Cruz w październiku 1942 oraz drugiej bitwie pod Guadalcanalem 14/15 listopada 1942. Podczas tego ostatniego starcia osobiście dowodził pancernikiem „Kirishima” oraz zespołem krążowników, walcząc z pancernikami US Navy. Walkę przegrał, tracąc „Kirishimę”.

2. Flotą dowodził do 9 sierpnia 1943, kiedy to objął stanowisko doradcy Marynarki Wojennej w Ministerstwie Marynarki. Od 1 grudnia 1943 był szefem sztabu Floty Obszaru Chin, po czym od 15 maja 1945 ponownie doradcą Marynarki Wojennej. 5 września 1945, po kapitulacji Japonii, zwolniony z wojska.

Stopnie wojskowe[edytuj]

Bibliografia[edytuj]