Noc polarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Noc polarna (14 grudnia) w norweskiej miejscowości Tromsø

Noc polarna – zjawisko polegające na tym, że w danym miejscu przez ponad 24 godziny trwa noc (brak zmierzchu). Zjawisko to występuje tylko na obszarach o szerokości geograficznej wyższej niż 67°23' obu półkul.

Noc polarna nie występuje na kole podbiegunowym – tam podczas przesilenia zimowego środek tarczy Słońca w najwyższym punkcie znajduje się na horyzoncie, zatem połowa tarczy słonecznej jest widoczna. Ponadto, ze względu na zakrzywienie promieni słonecznych, kiedy te wchodzą pod małym kątem w atmosferę, wschody i zachody dają się obserwować nawet gdy środek tarczy Słońca znajduje się 50 minut kątowych poniżej horyzontu.

Typy nocy polarnej[edytuj | edytuj kod]

W zależności od położenia Słońca względem horyzontu rozróżnia się trzy rodzaje zmierzchu oraz analogicznie trzy rodzaje świtu. Na tej samej podstawie definiuje się typy nocy polarnej:

  1. cywilną noc polarną – okres zimy na obszarach o szerokości geograficznej powyżej 72°33', kiedy nie występuje zmierzch cywilny,
  2. nawigacyjną noc polarną – okres zimy na obszarach o szerokości geograficznej powyżej 78°33', kiedy nie występuje zmierzch nawigacyjny,
  3. astronomiczną noc polarną – okres zimy na obszarach o szerokości geograficznej powyżej 84°33', kiedy nie występuje zmierzch astronomiczny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Burn: The Polar Night. The Aurora Research Institute. [dostęp 2019-06-09]. (ang.)