Nocny kowboj (film)

Nocny kowboj

Midnight Cowboy

Dustin Hoffman i Jon Voight
Gatunek	dramat obyczajowy
Rok produkcji	1969
Data premiery	25 maja 1969
Kraj produkcji	Stany Zjednoczone
Język	angielski
Czas trwania	113 minut
Reżyseria	John Schlesinger
Scenariusz	Waldo Salt
Główne role	Jon Voight Dustin Hoffman
Muzyka	John Barry
Zdjęcia	Adam Holender
Scenografia	John Robert Lloyd
Kostiumy	Ann Roth
Montaż	Hugh A. Robertson
Wytwórnia	Florin Productions Jerome Hellman Productions
Dystrybucja	United Artists
Budżet	3,6 mln $
Nagrody
3 Oscary Złoty Glob 6 nagród BAFTA
Strona internetowa

Logo filmu

Nocny kowboj (ang. Midnight Cowboy) – amerykański dramat obyczajowy z 1969 roku w reżyserii Johna Schlesingera, zrealizowany na podstawie powieści Jamesa Leo Herlihy'ego o tym samym tytule. Obraz został nagrodzony: BAFTAmi m.in. w kategorii „najlepszy film” (1969) oraz Oscarem w trzech kategoriach, m.in. za „najlepszy film” (1970).

Fabuła

Joe Buck (Jon Voight), młody chłopak z Teksasu, noszący z zamiłowania kowbojskie stroje, rzuca pracę pomywacza i wyrusza autobusem do Nowego Jorku z nadzieją, że zostanie dobrze opłacanym żigolakiem. Joego wychowywała babcia. W Teksasie związał się z ładną dziewczyną zwaną Szaloną Annie, która trafiła w końcu do szpitala psychiatrycznego po zbiorowym gwałcie.

Joe chce podbić Nowy Jork, lecz pierwsza próba zarobkowania jest nieudana (musi sam zapłacić, widząc płaczącą kobietę, obrażoną jego żądaniem pieniędzy). W barze poznaje drobnego złodziejaszka i oszusta, utykającego Enrica „Ratso” Rizzo (Dustin Hoffman). Ratso bierze od niego pieniądze za obietnicę skontaktowania go z sutenerem pośredniczącym w takich usługach, lecz go oszukuje. Joe nie potrafi znaleźć ani gotowych płacić klientek, ani – w desperacji – klientów. Po wyczerpaniu się pieniędzy traci miejsce zamieszkania w hotelu i swoje rzeczy, po czym ponownie spotyka Ratso, który nie ma pieniędzy, aby mu oddać, ale oferuje mu wspólne mieszkanie w zdewastowanym budynku przeznaczonym do wyburzenia. Ratso kaszle i stan jego zdrowia systematycznie się pogarsza. Okazuje się, że jego ojciec był niepiśmiennym pucybutem w metrze nowojorskim, a sam Ratso marzy o wyjeździe do Miami na Florydzie, które wyobraża sobie jako raj na ziemi. Obaj mężczyźni zaprzyjaźniają się, razem głodują i marzną w zimie, kradnąc jedzenie.

Radośniejszy moment następuje, gdy ci dwaj trafiają na awangardową imprezę w The Factory w stylu Warhola, gdzie mogą najeść się do syta. Joe zażywa tam narkotyki. Noc spędza z kobietą, która płaci mu 20 dolarów, mimo jego początkowej impotencji. Potem poleca go przyjaciółkom.

Niestety, właśnie wtedy poważnie już chory Ratso wymusza na Joem wyjazd na Florydę, gdzie sądzi, że wyzdrowieje. Joe poznaje na ulicy starszego mężczyznę, który zaprasza go do hotelu. Do niczego między nimi nie dochodzi, ale kiedy mężczyzna odmawia prośbie o pieniądze na wyjazd, Joe bije go i okrada. Przyjaciele jadą autobusem na Florydę, gdzie Joe kupuje im nowe ubrania, wyrzuca swój kowbojski strój i postanawia poszukać pracy w Miami. Przed dotarciem do Miami, Rizzo umiera.

Obsada

• Dustin Hoffman jako Enrico „Ratso” Rizzo
• Jon Voight jako Joe Buck
• Sylvia Miles jako Cass
• John McGiver jako pan O’Daniel
• Brenda Vaccaro jako Shirley
• Barnard Hughes jako Towny
• Jennifer Salt jako Szalona Annie
• inni.

Nagrody i wyróżnienia

• BAFTA 1969
  • najlepszy film
  • najlepsza reżyseria: John Schlesinger
  • najlepszy aktor: Dustin Hoffman
  • najlepszy scenariusz: Waldo Salt
• Oscar 1970:
  • najlepszy film: Jerome Hellman
  • najlepsza reżyseria: John Schlesinger
  • najlepszy scenariusz adaptowany: Waldo Salt
  • nominacje:
    • najlepszy aktor pierwszoplanowy: Dustin Hoffman i Jon Voight
    • najlepsza aktorka drugoplanowa: Sylvia Miles
    • najlepszy montaż: Hugh A. Robertson.

Zobacz też

• lista stu najlepszych amerykańskich filmów według AFI

Linki zewnętrzne

• Nocny kowboj w bazie IMDb (ang.)
• Nocny kowboj w bazie Filmweb