Nojewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nojewo
Kościół w Nojewie
Kościół w Nojewie
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Pniewy
Sołectwo Nojewo
Wysokość 80-97[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 294[2]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-045 Pniewy
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592756
Położenie na mapie gminy Pniewy
Mapa lokalizacyjna gminy Pniewy
Nojewo
Nojewo
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Nojewo
Nojewo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Nojewo
Nojewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nojewo
Nojewo
Ziemia52°36′16″N 16°18′40″E/52,604444 16,311111

Nojewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś sołecka, położona 20 km na zachód od Szamotuł, przy drodze z Wronek do Pniew i nieczynnej obecnie linii kolejowej z Szamotuł do Międzychodu. Wieś jest położona na krawędzi dość głębokiej doliny.

Wzmiankowana po raz pierwszy pod datą 1284 r. Na starsze początki tej miejscowości wskazują położone między strumykiem Oszczynica a Jeziorem Kikowskim trzy grodziska wczesnośredniowieczne. Dwa stożkowate o obwodzie 125 m i 70 m oraz wysokości 10-12 m i 6 m, trzecie natomiast usytuowane na cyplu piaszczystego wzgórza – pierścieniowate o średnicy 25 m i wysokości do 16 m; mocno zniszczone. Takie usytuowanie grodzisk wskazuje nie tylko na gęste zaludnienie ziem położonych w sąsiedztwie, lecz także na ważną rolę strategiczną tych grodzisk w przeszłości. Być może broniły one dość ważnego szlaku komunikacyjno-handlowego, wiodącego z Poznania do Sierakowa[3]. Wieś szlachecka Noiewo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Okolice Nojewa, o różnorodnym ukształtowaniu terenu, znajdują się w otulinie Sierakowskiego Parku Krajobrazowego, dlatego też są atrakcyjne turystycznie. Gniazduje tutaj rzadko spotykane ptactwo między innymi: kania ruda, pustułka, trzmielojad, żuraw[5].

W centrum wsi na niewielkim wzniesieniu znajduje się neogotycki kościół parafialny pw. św. Andrzeja Boboli z 1865 r. ze strzelistą wieżą, wpisany do rejestru zabytków[6]. Obok pochodzący z 1945 r. pomnik ku czci 12 ofiar II wojny światowej i hitleryzmu. Nieopodal kościoła zobaczyć można budynek, w którym początkowo mieściła się polska szkoła. Nauka w niej rozpoczęła się 1 kwietnia 1934 roku. Pierwszym jej kierownikiem był Edmund Pawlicki. W Starej Szkole była jedna izba lekcyjna i mieszkanie dla nauczyciela; zajęcia prowadzone były także w Pastorówce (dawnej szkole niemieckiej) oraz w pomieszczeniu dzisiejszej salki katechetycznej przy Plebanii.

W budynku nowej szkoły, tzw. Tysiąclatce, pierwsze lekcje odbyły się w lutym 1964 r. W klasach znajdowały się 22 piece węglowe. W 1985 roku wybudowano drugie skrzydło i zainstalowano centralne ogrzewanie. W 2004 roku została wybudowana przy szkole hala sportowa. Zastosowano rozwiązania techniczne z uwzględnieniem osób niepełnosprawnych. Obecnie w szkole jest 6 klas i oddział przedszkolny.

Przy drodze do Pniew ok. 1980 roku zbudowano hydrofornię. Służy ona do wypompowywania wody z podziemnych źródeł dla wiejskich wodociągów. Jest ona nadal czynna i zaopatruje w wodę wszystkie sąsiednie wsie. Nieopodal hydroforni znajduje się budynek OSP Nojewo z 1993 roku oraz Sala Wiejska. W niej odbywają się zebrania wiejskie, zabawy taneczne i imprezy okolicznościowe.

Za budynkiem świetlicy znajduje się wiadukt ceglany, jeden z trzech znajdujących się w Nojewie. Zbudowane zostały one wraz z linią kolejową i oddane do użytku w 1908 roku. Przy torach, nieopodal budynku stacji, stoi wieża ciśnień z 1907 roku[7]. Przez miejscowość przebiega szlak żółty z Ostroroga do Sierakowa.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Według: http://www.wysokosc.mapa.info.pl/.
  2. S.C., Najwięcej jest 37-latków, "Gazeta Szamotulska", Nr 5 (884), 3 lutego 2014 r.
  3. R. Krygiel, P. Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 81.
  4. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 42.
  5. http://www.pniewy.wlkp.pl/Dzialki-budowlane-w-Nojewie.html [Odczyt dnia: 21.07.2011].
  6. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków. Narodowy Instytut Dziedzictwa, 2010-12-31. [dostęp 2012-06-29].
  7. http://www.nojewo.cba.pl/?page_id=21 [Odczyt dnia 21.07.2011].

Linki zewnętrzne[edytuj]