Norbert Bisky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Norbert Bisky (ur. 10 października 1970 w Lipsku) – niemiecki malarz współczesny. Uważany jest za przedstawiciela neorealizmu i postmodernizmu w malarstwie niemieckim[potrzebny przypis].

Jest synem polityka lewicy Lothara Bisky’ego, młodszym bratem dziennikarza i pisarza Jensa Bisky’ego oraz starszym bratem zmarłego w roku 2008 Stefana Bisky’ego.

Norbert Bisky urodził się i dorastał w Niemieckiej Republice Demokratycznej w rodzinie działacza Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec. W roku 1990 rozpoczął studia germanistyki i historii sztuki na Uniwersytecie im. Humboldta w Berlinie. Po trzech latach studiów przeniósł się do Wolnej Szkoły Sztuki (Freie Kunstschule Berlin) i zdecydował poświęcić się malarstwu. W roku 1995 przebywał w Hiszpanii na stypendium programu Erasmus na wydziale sztuk pięknych Uniwersytetu Complutense w Madrycie. W latach 1994-1999 studiował pod kierunkiem Georga Baselitza na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, uczestniczył w Międzynarodowej Akademii Letniej w Salzburgu (Internationale Sommerakademie Salzburg) u Jima Dine’go, a następnie ukończył w roku 1999 kurs mistrzowski u Georga Baselitza.

W latach 2008-2010 był gościnnym profesorem na Haute École d’Art et de Design w Genewie.

Twórczość[edytuj]

Początkowo tworzył Bisky obrazy olejne utrzymane w jasnej kolorystyce, które sam określił jako „wyprane w proszku do płukania Lenor”. Obrazy te przedstawiały młodych wysportowanych mężczyzn na tle dziewiczej przyrody. Krytycy wskazywali na podobieństwo do malarstwa oficjalnego III Rzeszy i realizmu socjalistycznego, w tym do malarstwa Aleksandra Dejneki i estetyki filmów Leni Riefenstahl, czemu sam malarz gwałtownie zaprzeczał. Obecnie maluje wielkoformatowe obrazy nawiązujące do różnych kierunków sztuki od Renesansu do Pop-artu. Jego obrazy cieszą się wielkim powodzeniem na aukcjach sztuki współczesnej, znajdują się w kolekcjach muzeów sztuki współczesnej na całym świecie.

Norbert Bisky mieszka i tworzy w Berlinie.

Bibliografia[edytuj]