Norbert Hofer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Norbert Hofer
Ilustracja
Norbert Hofer (2016)
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1971
Vorau
Zawód, zajęcie polityk
Stanowisko minister transportu, innowacji i technologii (2017–2019)
Partia Wolnościowa Partia Austrii

Norbert Hofer (ur. 2 marca 1971 w Vorau[1]) – austriacki polityk, działacz partyjny i samorządowiec, działacz Wolnościowej Partii Austrii (FPÖ) i od 2019 lider tego ugrupowania, parlamentarzysta krajowy, kandydat w wyborach prezydenckich w 2016, w latach 2017–2019 minister transportu, innowacji i technologii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1990 ukończył szkołę średnią techniczną HTBLA Eisenstadt. Do 1994 pracował w liniach lotniczych Lauda Air. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Wolnościowej Partii Austrii w Burgenlandzie, stając się etatowym działaczem tego ugrupowania. Pracował m.in. przy kampaniach wyborczych i jako wykładowca na kursach prowadzonych przez swoje ugrupowanie. W latach 1996–2007 pełnił funkcję sekretarza FPÖ w Burgenlandzie, od 2000 do 2006 był równocześnie dyrektorem klubu poselskiego w landtagu. Kierował strukturami partii w mieście Eisenstadt i powiecie Eisenstadt-Umgebung. W latach 1997–2007 był radnym miasta Eisenstadt. W 2005 powołany na wiceprzewodniczącego Wolnościowej Partii Austrii na szczeblu krajowym, a w 2006 również na szczeblu regionalnym[1].

W 2006 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Rady Narodowej (XXIII kadencji). Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2008, 2013, 2017 i 2019 na XXIV, XXV, XXVI i XXVII kadencję[1][2][3]. W 2013 objął stanowisko jednego z wiceprzewodniczących (trzeciego przewodniczącego) niższej izby austriackiego parlamentu, utrzymał tę funkcję również po wyborach w 2017[1].

28 stycznia 2016 został przedstawiony jako kandydat FPÖ w wyborach prezydenckich[4]. W pierwszej turze głosowania z 24 kwietnia 2016 zajął pierwsze miejsce z wynikiem 35,1% głosów, przechodząc do drugiej tury wyborów[5]. W drugiej turze przegrał w rywalizacji z Alexandrem Van der Bellenem różnicą około 31 tys. głosów, otrzymując poparcie na poziomie 49,7%[6]. Wyniki tej tury zostały jednak unieważnione decyzją Trybunału Konstytucyjnego z 1 lipca 2016[7].

8 lipca 2016, w związku z końcem kadencji Heinza Fischera i unieważnieniem wyników drugiej tury wyborów jego następcy, z urzędu został tymczasowo jednym z pełniących obowiązki prezydenta Austrii (wraz z przewodniczącą Rady Narodowej Doris Bures i jej pierwszym zastępcą Karlheinzem Kopfem)[8] (pełnił tę funkcję do stycznia 2017). W powtórce drugiej tury głosowania z 4 grudnia 2016 zdobył 46,2% głosów, tym samym przegrywając wybory ze swoim kontrkandydatem[9].

18 grudnia 2017 objął stanowisko ministra transportu, innowacji i technologii w rządzie Sebastiana Kurza[10]. 19 maja 2019 został nominowany do objęcia funkcji nowego przewodniczącego Wolnościowej Partii Austrii; dzień wcześniej dotąd kierujący partią Heinz-Christian Strache ustąpił w atmosferze skandalu[11], co doprowadziło do rozpadu koalicji rządowej. 22 maja 2019 Norbert Hofer zakończył w związku z tym sprawowanie urzędu ministra[1][12]. We wrześniu tegoż roku formalnie stanął na czele swojego ugrupowania[13]. W październiku wybrany ponownie na trzeciego przewodniczącego Rady Narodowej[14].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie katolickiej, później przeszedł na protestantyzm[15]. Dwukrotnie żonaty, ma czwórkę dzieci[16]. Deklaruje znajomość języka angielskiego[17].

W sierpniu 2003 miał poważny wypadek podczas uprawiania paralotniarstwa. Groził mu paraliż, po półrocznej rehabilitacji odzyskał sprawność, poruszając się jednak od tego czasu o lasce[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Profil na stronie Parlamentu Austrii (niem.). [dostęp 2019-05-22].
  2. 27.806 Vorzugsstimmen für Doskozil (niem.). orf.at, 19 października 2017. [dostęp 2017-10-23].
  3. Die Burgenländer im Nationalrat (niem.). orf.at, 30 września 2019. [dostęp 2019-09-30].
  4. FPÖ schickt Norbert Hofer in Präsidentenrennen (niem.). orf.at, 28 stycznia 2016. [dostęp 2016-04-24].
  5. Bundespräsidentenwahl 2016 – vorläufiges Gesamtergebnis inklusive Briefwahlstimmen (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-05-01].
  6. Bundespräsidentenwahl 2016: 2. Wahlgang (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-05-23].
  7. Austrian presidential election result overturned and must be held again (ang.). theguardian.com, 1 lipca 2016. [dostęp 2016-07-01].
  8. An Austrian court just overturned the presidential election that a far-right candidate narrowly lost (ang.). businessinsider.com, 1 lipca 2016. [dostęp 2016-07-08].
  9. Bundespräsidentenwahl 2016: 2. Wahlgang (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-12-07].
  10. Die neue Regierung ist angelobt (niem.). orf.at, 18 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-18].
  11. Norbert Hofer als neuer FPÖ-Chef einstimmig designiert (niem.). orf.at, 19 maja 2019. [dostęp 2019-05-22].
  12. Die neuen Gesichter der Übergangsregierung (niem.). orf.at, 22 maja 2019. [dostęp 2019-05-22].
  13. 98,25 Prozent für neuen FPÖ-Obmann Hofer (niem.). orf.at, 14 września 2019. [dostęp 2019-09-29].
  14. Abgeordnete wählten Nationalratspräsidium (niem.). orf.at, 23 października 2019. [dostęp 2019-10-24].
  15. Austria Protestant leaders slam Hofer over 'God' slogan (ang.). bbc.com, 24 października 2016. [dostęp 2017-06-15].
  16. a b Nobert Hofer und Spaghetti Bolognese am 16.12.2011 (niem.). burgenland.orf.at, 16 grudnia 2011. [dostęp 2017-06-15].
  17. Austria in new alliance with PUTIN? Nobert Hofer turns to Russia as Merkel has DAMAGED EU (ang.). express.co.uk, 29 listopada 2016. [dostęp 2017-06-15].