Norbertanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Norbertanie
Herb zakonu
Pełna nazwa Kanonicy Regularni Zakonu Premonstratensów
Nazwa łacińska Candidus et Canonicus Ordo Praemonstratensis
Skrót zakonny OPraem
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel św. Norbert z Xanten
Data założenia 1120
Data zatwierdzenia 1126
Przełożony Thomas Handgrätinger
Liczba członków 1257 (2010)[1]
> Strona internetowa
Habit norbertański

Norbertanie (Premonstratensi) – zakon rzymskokatolicki założony w 1120[2] przez św. Norberta z Xanten w miejscowości Prémontré koło Laon we Francji. Oparty jest na regule św. Augustyna z Hippony.

Zakon norbertanów w XIV wieku obejmował 655 opactw i probostw. Obecnie w świecie jest około 1450 zakonników w 51 domach. Zakon wydał 10 świętych i 4 błogosławionych. Wśród błogosławionych jest też polska norbertanka, Bronisława. Pierwsi premonstratensi przybyli do Polski w 1126.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Norbertanie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  2. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 426. ISBN 978-84-9819-814-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]