Nordic walking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marko Kantaneva demonstrujący poprawny sposób uprawiania nordic walking

Nordic walking – forma rekreacji polegająca na marszach ze specjalnymi kijami. Wymyślony został w Finlandii w latach 20. XX wieku, jako całoroczny trening dla narciarzy biegowych. Pozostawał jednak formalnie nieopisany aż do publikacji Marko Kantaneva z 1997 roku.

W porównaniu do zwyczajnego marszu, nordic walking angażuje stosowanie siły do kijków z obu stron. Z tego powodu osoby go uprawiające angażują więcej partii mięśni, chociaż mniej intensywnie[1]. Mięśnie (m.in. klatki piersiowej, tricepsy, bicepsy, ramion i brzucha) są również inaczej stymulowane niż w zwykłym marszu. To prowadzi do większego ich wzmocnienia niż przy zwyczajnym chodzeniu czy joggingu. Szczególnie:

  • rozwija się siła i wytrzymałość ramion,
  • łatwość wchodzenia na wzgórza,
  • spala się więcej kalorii niż przy normalnym chodzeniu,
  • zwiększa się stabilność przy chodzeniu z kijkami,
  • redukuje nacisk na piszczele, kolana, biodra i plecy, co daje korzyści dla osób ze słabszymi stawami i nie dość silnymi mięśniami,
  • odciążone są stawy, co jest szczególnie ważne dla osób starszych.

Nordic walking można uprawiać bez względu na wiek, kondycję czy tuszę, zarówno nad morzem, w lesie, parku oraz w górach – przez cały rok. Dobrze jest rozpocząć swoją przygodę z tą dyscypliną pod okiem instruktora, który nauczy prawidłowej techniki marszu i pomoże dobrać odpowiednie kije.

Badania wykazały, że dobry trening techniki nordic walkingu pozwala osiągnąć takie korzyści zdrowotne jak: usprawnienie układu oddechowego i sercowo-naczyniowego[2], odciążenie stawów w tym dolnego odcinka kręgosłupa[3], zwiększenie poboru tlenu przeciętnie o 20 do 58%, w zależności od intensywności wbijania kijków. Rozwija też wszystkie mięśnie kończyn dolnych, prostowników kończyn górnych, wzmacnia mięśnie tułowia, ramion i barków, zwiększa mobilność górnego odcinka kręgosłupa i łagodzi napięcia mięśniowe w okolicy barków. Niewielkie obciążenie stawów u osób ćwiczących nordic walking sprawia, że jest zalecany osobom otyłym. Nie pogarsza także stanu obolałych stawów, zwłaszcza kolanowych. Ponadto w porównaniu ze zwykłym chodem, uprawiający nordic walking spala przeciętnie od 20 do 40% więcej kalorii. Kijki pomagają również w utrzymaniu lepszej postawy, równowagi i stabilności podczas chodu.

Pierwsze polskie mistrzostwa w nordic walkingu odbyły się w Gnieźnie. Rosnąca popularność nordic walkingu w Polsce wykorzystywana jest również w działalności marketingowej firm[4].

W Polsce funkcjonują dwie duże organizacje: Polska Federacja Nordic Walking[5] oraz Polskie Stowarzyszenie Nordic Walking[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Technika NORDIC WALKING, wformie24.poradnikzdrowie.pl [dostęp 2018-05-24] (pol.).
  2. Efekty badań nad nordic walking, pro-plus.pl [dostęp 2018-05-24] (pol.).
  3. Marsz po zdrowie - Publicystyka, marszpozdrowie.pl [dostęp 2017-06-01] (pol.).
  4. Bank Zachodni WBK promuje nordic walking, prnews.pl [dostęp 2011-11-08] (pol.).
  5. Polska Federacja Nordic Walking.
  6. Polskie Stowarzyszenie Nordic Walking.