Norrköpings Konstmuseum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Norrköpings Konstmuseum
Norrköping Art Museum
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Szwecja
Miejscowość Norrköping
Adres Norrköpings Konstmuseum
Kristinaplatsen
602 34 Norrköping
Data założenia 1913
Zakres zbiorów sztuka szwedzka (od XVIII wieku do współczesności)
Dyrektor Helena Persson
Położenie na mapie Östergötlandu
Mapa lokalizacyjna Östergötlandu
Norrköpings Konstmuseum
Norrköpings Konstmuseum
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Norrköpings Konstmuseum
Norrköpings Konstmuseum
Ziemia58°34′59″N 16°11′27″E/58,583056 16,190833
Strona internetowa muzeum
Arne Jones, Ruch spiralny, 1954 (nitowana blacha aluminiowa). Ruchoma rzeźba-fontanna na dziedzińcu przed muzeum

Norrköpings Konstmuseum (pol. Muzeum Sztuki w Norrköping) – galeria sztuki znajdująca się w Norrköping przy Kristinaplatsen. Została założona w 1913 roku. Posiada znaczącą kolekcję szwedzkiej sztuki współczesnej oraz jeden z największych w Szwecji zbiorów grafiki.

Historia[edytuj]

Historia zbiorów Muzeum Sztuki w Norrköping zaczęła się na przełomie XIX i XX wieku, kiedy miejscowy producent snusu i jednocześnie miłośnik i kolekcjoner sztuki, Pehr Swartz zakupił zbiory Segerstéenska samlingen, na które składało się około 500 dzieł sztuki i podarował je stowarzyszeniu Norrköpings Konstförening. Ono z kolei w 1913 roku podarowało otrzymane zbiory miastu Norrköping[1]. Kolekcja, obejmująca kilkaset dzieł sztuki, była początkowo wystawiana w prywatnej posiadłości Swartza, Villa Swartz, gdzie mieściła się również biblioteka miejska[2].

W 1946 roku muzeum przeniosło się do swojej obecnej siedziby przy Kristinaplatsen, zaprojektowanej przez Kurta von Schmalensee, architekta miejskiego Norrköping w latach 1929–1961. Uroczystego otwarcia placówki dokonał 27 września następca tronu, książę Gustaw Adolf[3]. Ówczesny dyrektor muzeum, Aron Borelius zakupił wówczas dużą ilość prac szwedzkich modernistów, takich jak: Gösta Adrian-Nilsson, Isaac Grünewald, Sigrid Hjertén i Siri Derkert[1].

Budynek[edytuj]

Von Schmalensee zaprojektował budynek nowoczesny i funkcjonalny, z pomieszczeniami przeznaczonymi do ekspozycji dzieł sztuki oraz do urządzania wystaw okresowych. Światło dzienne przenika do wnętrza przez rząd okien zbudowanych nad podstawą dachu, a następnie rozprasza się równomiernie poprzez sufit zbudowany z matowego szkła. Światło dzienne uzupełnia oświetlenie elektryczne. W 1964 roku von Schmalensee zaprojektował dobudówkę z salą wykładową, zwaną Harlequin, funkcjonującą również jako kino. Muzeum stało się w pełni galerią sztuki, gdy w 1981 roku przeniesiono zbiory historyczne do nowych pomieszczeń na terenie Industrilandskapet. W 1997 roku odnowiono budynek muzeum, instalując w nim między innymi system klimatyzacyjny służący zabezpieczeniu zbiorów[4].

Zbiory[edytuj]

Główną część zbiorów stanowi sztuka szwedzka XX wieku, ale są w nich również dzieła sztuki powstałe w okresie od XVII do XVIII wieku. Oprócz malarstwa w zbiorach reprezentowana jest rzeźba, fotografia, grafika, rzemiosło artystyczne, instalacja i sztuka wideo. Zbiory muzealne są skatalogowane w komputerowej bazie danych. Od 1997 roku ekspozycja w muzealnych galeriach prezentowana jest tematycznie: Człowiek, Miasto i kraj, Geometria i Portret[1].

Obrazy olejne[edytuj]

Grafika[edytuj]

W posiadaniu muzeum jest jeden z największych w Szwecji zbiorów grafiki[1], liczący około 30 000 pozycji. Zbiory obejmują szwedzką oraz światową grafikę począwszy od XV wieku do dziś. Reprezentowane są tu prace takich artystów jak: Albrecht Dürer, Rembrandt, Francisco Goya, Jacques Callot i William Hogarth, natomiast spośród szwedzkich: Stig Borglind, Axel Fridell i Bertil Bull Hedlund. W zbiorach muzeum znajduje się również archiwum artystów, obejmujące korespondencję, artykuły i katalogi. Podstawa archiwum stał się dar Margarety Carlsund z 1968 roku[5].

Rzeźba[edytuj]

Park rzeźby przy Muzeum Sztuki został zainaugurowany w 1960 roku. Powstał on dzięki donacji przedsiębiorcy budowlanego Sture Gillgårda. W parku znajduje się 15 rzeźb z okresu od początku XX wieku do współczesności. Park w sezonie letnim wykorzystywany jest do organizowania różnych imprez, w tym kulturalnych[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • (red.) Kristina Arnerud Mejhammar: FÖLJESLAGAREN: En vägvisare till samlingarna på Norrköpings Konstmuseum Måleri Fotografi. Norrköping: Norrköpings Konstmuseum, 2013. ISBN 978-91-88244-35-2. (szw.)