Nossis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marmurowe popiersie poetki (rzeźba Francesco Jerace)

Nossis (gr. Νοσσίς, IV/III w. p.n.e.) – starożytna poetka grecka z Lokrów Epizefyryjskich w południowej Italii.

Żyła w czasach Ptolemeusza I. Zaliczana w starożytności do kanonu 9 poetek, była typową przedstawicielką kobiecej poezji hellenistycznej. Z jej twórczości zachowało się 12 epigramów. Utwory jej, na ogół wotywne, o tematyce erotycznej, łączyły się z kultem Afrodyty. Porównywana z Safoną, sama czuła się jej pokrewna, na co wskazuje w jednym z utworów; w jej twórczości występują portrety kobiece (także heter), pisane niekiedy na zamówienie[1].

Na polski tłumaczona przez Kazimierę Jeżewską, Zygmunta Kubiaka[2] i Wiktora Steffena[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Iza Bieżuńska-Małowist: Kobiety antyku. Talenty, ambicje, namiętności. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1993, s. 254.
  2. 11 utworów w Antologii Palatyńskiej (Warszawa: PIW, 1978, s. 28-31).
  3. 7 utworów w Antologii liryki aleksandryjskiej (Wrocław: Ossolineum, 1951, s. 54-56).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]