Nowa Łomnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowa Łomnica
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Bystrzyca Kłodzka
Wysokość 400-500[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 108[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-521
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0851471
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka
Mapa lokalizacyjna gminy Bystrzyca Kłodzka
Nowa Łomnica
Nowa Łomnica
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Nowa Łomnica
Nowa Łomnica
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Nowa Łomnica
Nowa Łomnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowa Łomnica
Nowa Łomnica
Ziemia50°21′18″N 16°33′16″E/50,355000 16,554444

Nowa Łomnicawieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.

Położenie[edytuj]

Nowa Łomnica to długa wieś łańcuchowa leżąca na skraju Wysoczyzny Łomnicy, w Rowie Górnej Nysy, na wysokości około 400-500 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj]

Nowa Łomnica powstała w drugiej połowie XVI wieku na terenie domeny królewskiej[3]. w 1578 roku wieś została kupiona przez rodzinę Pannwitzów z sąsiedniej Starej Łomnicy[3]. Później została włączona w skład posiadłości gorzanowskich i należała do rodzin Annabergów i Herbesteinów[3]. W połowie XVII wieku wieś miała charakter rolniczy[3]. W 1840 roku w Nowej Łomnicy było 60 budynków i folwark, była to więc wtedy duża wieś[1]. Po 1945 roku pozostała typową wsią rolniczą o ustabilizowanej sytuacji demograficznej[1].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

  • chałupa nr 22, drewniana, z połowy XIX wieku,
  • chałupa nr 29, drewniana, z połowy XIX wieku przeniesiona do skansenu w Pstrążnej (Kudowa Zdrój).

Inne zabytki:

  • figura św. Jana Nepomucena z 1749 roku przy domu nr 6[5],
  • kolumna maryjna naprzeciwko domu nr 108[5],
  • kapliczka słupowa z motywami ludowymi przy domu nr 23[6].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 299-301. ISBN 83-85773-06-1.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b c d Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 387. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 7 sierpnia 2012]. s. 63.
  5. a b Renata Foryś, Jerzy Foryś: Neopmuceny odwiedzone. [dostęp 2017-01-20].
  6. Dolny-Śląsk.org. [dostęp 2017-01-20].

Bibliografia[edytuj]