Nowa Góra (Pieniny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowa Góra
Ilustracja
Trzy Korony i Nowa Góra. Widok od strony zachodniej.
Państwo  Polska
Pasmo Pieniny, Karpaty
Wysokość 902 m n.p.m.
Wybitność 123 m
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Nowa Góra
Nowa Góra
Ziemia49°24′52,4″N 20°23′47,6″E/49,414556 20,396556

Nowa Góra (902 m n.p.m.) – drugi co do wysokości szczyt Pienin Właściwych i najwyższy szczyt Pienin Czorsztyńskich. Ma charakterystyczny kształt ostrego stożka i wyraźnie wyróżnia się na tle innych szczytów Pienin[1]. Nie znajduje się w głównym grzbiecie Pienin, lecz w kierunku na południe od niego, oddzielony przełęczą Czerniawa (800 m n.p.m.)[2]. Podstawa szczytu znajduje się na wysokości ok. 730 m n.p.m. Zbudowany jest z twardych wapieni zaliczanych do serii pienińskiej. Od zachodniej strony jego stoki opadają do głębokiej doliny Kirowego Potoku (dopływ Macelowego Potoku), od wschodniej do wąwozu Za Kocioł (odgałęzienie Wąwozu Szopczańskiego)[2].

Jest całkowicie zalesiony, ale u jego podstawy po południowej stronie, w głównym grzbiecie, znajdują się duże polany: Czerniawa i Toporzyskowo. U podnóży po stronie południowej również znajdują się polany zwane Nowe[2].

Nowa Góra znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego i nie jest udostępniona turystycznie. Nazwa pojawiła się na mapach już w 1822[1]. Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie takich rzadkich w Polsce gatunków roślin, jak: ostrożeń głowacz, dwulistnik muszy, oset pagórkowy i kokorycz żółtawa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  2. a b c Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
Od lewej: Nowa Góra, Podskalnia Góra, Trzy Korony, Facimiech