Nowozelandzka Partia Narodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowozelandzka Partia Narodowa
Państwo  Nowa Zelandia
Skrót National, Nats
Lider Simon Bridges
Data założenia 14 maja 1936
Adres siedziby 41 Pipitea Street, Thorndon, Wellington 601
Ideologia polityczna konserwatyzm, liberalizm, liberalny konserwatyzm
Poglądy gospodarcze liberalizm gospodarczy
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodowa Unia Demokratyczna
Młodzieżówka Young Nationals
Barwy      niebieski
Obecni posłowie
55/120
Strona internetowa

Nowozelandzka Partia Narodowa (ang. New Zealand National Party, maori. Rōpū Nāhinara o Aotearoa) - nowozelandzka centroprawicowa partia polityczna o profilu konserwatywnym i liberalno-gospodarczym. Jedna z dwóch dominujących partii w Nowej Zelandii, obok Partii Pracy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstała w 1936 roku, z połączenia partii działających w opozycji do nowozelandzkiej Partii Pracy (przede wszystkim Partii Jedności, założonej 1927, sukcesorki Partii Liberalnej, i konserwatywnej Partii Reform, działających od 1931 w koalicji); jej utworzenie wiązało się z przegraną sił konserwatywnych w wyborach 1935 na rzecz Partii Pracy[1].

Tworzyła rząd w latach 19491957, 19601972, 19751984, 1990-1996 i ponownie w latach 2008-2017.

Program[edytuj | edytuj kod]

Partia zrzesza członków o liberalnych i konserwatywnych poglądach. W czasie swoich rządów stale dążyła do obniżania podatków[2].

Parlamentarzyści partii byli podzieleni w sprawie małżeństw osób tej samej płci w 2014 roku[3].

Liderzy partii[edytuj | edytuj kod]

Nr Osoba Czas urzędowania Pozycja
1 Adam Hamilton 2 listopada 1936 26 listopada 1940 lider opozycji 1936-1940
2 Sidney Holland 26 listopada 1940 20 września 1957 lider opozycji 1940-1949
premier 1949-1957
3 Keith Holyoake 20 września 1957 7 lutego 1972 premier 1957
lider opozycji 1957-1960
premier 1960-1972
4 Jack Marshall 7 lutego 1972 4 lipca 1974 premier 1972
lider opozycji 1972-1974
5 Robert Muldoon 4 lipca 1974 29 listopada 1984 lider opozycji 1974-1975
premier 1975-1984
lider opozycji 1984
6 Jim McLay 29 listopada 1984 26 marca 1986 lider opozycji 1984-1986
7 Jim Bolger 26 marca 1986 8 grudnia 1997 lider opozycji 1986-1990
premier 1990-1997
8 Jenny Shipley 8 grudnia 1997 8 października 2001 premier 1997-1999
lider opozycji 1999-2001
9 Bill English 8 października 2001 28 października 2003 lider opozycji 2001-2003
10 Don Brash 28 października 2003 27 listopada 2006 lider opozycji 2003-2006
11 John Key 27 listopada 2006 12 grudnia 2016 lider opozycji 2006-2008
premier 2008-2016
(9) Bill English 12 grudnia 2016 27 lutego 2018 premier 2016-2017
lider opozycji 2017-2018
12 Simon Bridges 27 lutego 2018 nadal urzęduje lider opozycji od 2018

Przypisy[edytuj | edytuj kod]