Nowy Kazanów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowy Kazanów
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Zwiastowania NMP i klasztor bernardynów w Nowym Kazanowie
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Końskie
Liczba ludności (2006) 460
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 26-200[1]
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0243903
Położenie na mapie gminy Końskie
Mapa lokalizacyjna gminy Końskie
Nowy Kazanów
Nowy Kazanów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Kazanów
Nowy Kazanów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Nowy Kazanów
Nowy Kazanów
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koneckiego
Nowy Kazanów
Nowy Kazanów
Ziemia51°10′58″N 20°20′56″E/51,182778 20,348889

Nowy Kazanówwieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie[2].

Wieś Oddalona 5 km na zachód od Końskich, położona przy drodze krajowej nr 42.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

We wsi znajduje się Zespół Placówek Oświatowych, którego patronem jest Stefan Żeromski. W skład tego ośrodka wchodzą: szkoła podstawowa oraz przedszkole samorządowe oraz remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Nowy Kazanów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0243910 Budy część wsi
0243926 Pająki część wsi
0243932 Podklasztorne część wsi
0243949 Przedmieście część wsi
0243955 Zaborcze część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomnik upamiętniający walki 36 dywizji piechoty we wrześniu 1939 roku

W 1421 r. właścicielem wsi Brody, Sierosławic, Demby i Kazanowa (obecnie Kazanów Konecki) był Świętosław Litwosz z Kazanowa herbu Grzymała (zm. przed 1436 r.) – łożniczy królewski (1393 r.) i wielkorządca krakowski (1397 r.). Protoplasta rodu Kazanowskich. Nazywany był Litwoszem ponieważ będąc dworzaninem króla Władysława Jagiełły często przebywał na Litwie. Od nazwy wsi rodowej Kazanów, jego potomkowie wzięli nazwisko.

W dniach 6–7 września 1939 roku polscy żołnierze 36 dywizji piechoty stoczyli tu z Niemcami bitwę, którą upamiętnia pomnik.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół klasztorny Bernardynów z II poł. XVII w. Kościół z kamienia został wzniesiony w 1694 roku na miejscu pierwotnego, drewnianego, z inicjatywy Izabelli Lipskiej z Lanckorońskich, kasztelanki radomskiej. Po pożarze w 1802 r. restaurowany. Kościół posiadał jedną nawę, dobudowane dwie analogiczne, kwadratowe kaplice nadały mu kształt krzyża łacińskiego. W górnej części kościół posiada dwie wieże po bokach i jedną w środku nawy.
    • ołtarz główny rokokowy z ok. 1773 r. Niski, bogato rzeźbiony, wolno stojący, oddzielający wraz z parawanowymi ściankami bocznymi dawny chór zakonny.
    • Ambona rokokowa,
    • chór muzyczny drewniany
    • Budowę klasztoru o trzech skrzydłach ukończono w 1781 r. Wewnątrz w obu kondygnacjach wirydarz, wokół którego mieściły się korytarze. W klasztorze znajdowały się 4 wielkie izby, 12 cel i zakrystia. Sklepienia w klasztorze są kolebkowe i kolebkowo-krzyżowe. Dachy klasztoru łamane, gontowe, a obecnie pokryte blachą. Zakon został skasowany w 1864 r. po upadku powstania styczniowego, na mocy postanowień władz rosyjskich.
    • W latach 1929–1930 powstała nowa plebania z drewna. Składała się ona z 5 pokoi, kancelarii z gankiem i kuchni. Dach pokryto blachą.
    • W 1935 r. przy kościele wybudowano murowaną dzwonnicę, na której zamontowano dwa dzwony. Zespół klasztorny został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.490/1-2 z 22.09.1947, z 5.10.1956 i z 15.02.1967)[5].
  • W Starym Kazanowie znajdują się nieliczne pozostałości zamku wzniesionego w połowie XVI w. przez Marcina Kazanowskiego. W latach 1637–1643 zamek został przebudowany na wczesnobarokowy pałac, na potrzeby Adama Kazanowskiego. Do dziś po pałacu pozostał tylko kopiec kryjący jego fundamenty[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2019-12-31. s. 34. [dostęp 2015-11-17].
  6. E. Ćwiertak Murowany dwór obronny z XVI wieku w Kazanowie Starym, gmina Końskie, województwo kieleckie. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Archaeologica. T.21. Łódź 1997.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Kowalczyk „Przewodnik po Ziemi Koneckiej”