Nu metal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nu metal
Pochodzenie metal alternatywny, rap-metal, funk metal, industrial metal, groove metal, hardcore punk, grunge
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, gramofon, sampler
Największa popularność lata 90. XX w.

Nu metal (znany również jako nu-metal i aggro-metal) jest formą alternatywnego metalu, który łączy w sobie elementy heavy metalu z elementami innych gatunków muzycznych takich jak hip-hoprock alternatywnyfunk i grunge[1]. W nu metalu rzadko występują solówki gitarowe; gatunek jest mocno synkopowanym. Wielu nu metalowych gitarzystów używa nisko strojonych siedmiostrunowych gitar. W składach zespołów czasem występują DJ-e, wzbogacający warstwę instrumentalną o sample, scratche i elektroniczne tło. Style wokalne w nu metalu to śpiewrapowanie, growl i scream. 

Nu Metal stał się popularny w latach 90. dzięki zespołom i artystom takim jak KornLimp Bizkit i Kid Rock – wszyscy wydający multi-platynowe i diamentowe albumy. Popularność nu metalu trwała w pierwszych latach dwudziestego pierwszego wieku, za sprawą miedzy innymi Papa RoachStaind i POD i doszła do szczytu dzięki świetnie sprzedającemu się albumowi Linkin Park – Hybrid Theory. Jednak w połowie pierwszej dekady tego wieku, przesycenie zespołami połączone z średniej jakości albumami doprowadziło do spadku popularności gatunku, a wiele zespołów porzuciło nu metalowe brzmienia na rzecz innych gatunków metalu.

Przypisy

  1. David Konow: Bang Your Head: The Rise and Fall of Heavy Metal. Crown/Archetype, 2009, s. 385. ISBN 9780307565600.

Zobacz też[edytuj]