Nurniczek malutki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nurniczek malutki
Aethia pusilla[1]
(Pallas, 1811)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd mewowce
Rodzina alki
Rodzaj Aethia
Gatunek nurniczek malutki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Nurniczek malutki (Aethia pusilla) — gatunek małego ptaka z rodziny alek. Występuje na wyspach północnego Oceanu Spokojnego, także u wybrzeży północno-wschodniej Rosji i na wyspach Alaski.

Występowanie

Zasięg występowania na wyspach wynosi około 65 200 km2. Gniazduje wzdłuż wybrzeży na wyspach północnego Oceanu Spokojnego; w okolicach Zatoki Szelichowa i w zachodniej części Morza Ochockiego; na wyspach w rejonie karagińskim kraju Kamczackiego, na wyspach północnego Morza Beringa (Wyspy Diomedesa, Wyspa Świętego Wawrzyńca, oraz Wyspach Pribilof) oraz na terenach należących do Alaski: na końcu półwyspu Lisburne, Aleutach, niekiedy na Point Barrow[3]. Poza okresem lęgowym spotykany także w innych lokacjach[4].

Morfologia

Najmniejszy spośród nurniczków. Długość ciała wynosi 14-16 cm, rozpiętość skrzydeł 33-36 cm, masa ciała około 85 gram[5]. Długość dzioba wynosi 1,482 cm a skoku 1,9 cm[6]. Występuje nieznaczna zmienność ubarwienia. Dziób krótki, czerwony; tęczówki białe. Czoło pokryte nieregularnymi, białymi pasami. Za okiem biały bas (niekiedy niewyraźny). Gardło brudnobiałe. Wierzch głowy i ciała, broda, skrzydła z wyjątkiem początków lotek oraz sterówki ciemnoszare. Pierś upierzona różnorodnie, od niemal całej szarej w nieregularne, białe plamy po białawą w nieregularne szare pasy lub plamy. Stopy jasnoszare.

Pożywienie

Żywi się małymi skorupiakami (jak np. przedstawiciele rodzaju Neocalanus oraz Calanus marshallae[7] z rodziny Calanidae[8]), które łapie w trakcie nurkowania. Podobny pokarm (głównie widłonogi) otrzymują pisklęta[9].

Lęgi

Przed sezonem lęgowym nurniczki malutkie badane w latach 1988 i 1989 traciły odpowiednio 7% i 4% masy ciała. Badania przeprowadzane były na Saint Paul Island. Masa ciała powróciła do normy po wykluciu się piskląt. Przypuszczalnie służy to zmniejszeniu kosztów energetycznych lotu[10]. Gatunek monogamiczny, tworzy kolonie lęgowe mogące liczyć ponad 100 000 par. Okres składania jaj przypada na maj i czerwiec. Gniazdo stanowi zagłębienie w ziemi. Składa jedno białe jajo o wymiarach około 39x28 mm[11]. Inkubacja trwa 28-36 dni; wysiadują oba ptaki z pary. Pisklęta są w pełni opierzone po 26-31 dni. Dojrzałość płciową nurniczki malutkie uzyskują w wieku 3 lat[12]. Długość życia wynosi około 4,5 roku[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aethia pusilla, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Aethia pusilla. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Charles E. Hellmayr: Catalogue of birds of the Americas and the adjacent islands in Field Museum of Natural History. T. 13. 1948, s. 363.
  4. Least Auklet Aethia pusilla. BirdLife International. [dostęp 19 lipca 2013].
  5. Mark Brazil: Birds of East Asia. A&C Black, 2009, s. 240. ISBN 0-7136-7040-1.
  6. Aethia Pusilla, least auklet. SeaLife Database. [dostęp 19 lipca 2013].
  7. Alexander L. Bond, Ian L. Jones, Jeffrey C. Williams, G. Vernon Byrd. Diet of auklet chicks in the Aleutian Islands, Alaska: similarity among islands, interspecies overlap, and relationships to ocean climate. „Journal of Ornithology”. 153, 2010. DOI: 10.1007/s10336-011-0704-3. 
  8. I. Dorresteijn, A. S. Kitaysky, C. Barger, Z. M. Benowitz-Fredericks, G. V. Byrd, M. Shultz, R. Young. Climate affects food availability to planktivorous least auklets Aethia pusilla through physical processes in the southeastern Bering Sea. „Marine Ecology Progress Series”. 454, s. 207-220, 2012. 
  9. a b Candace Rhodes: Aethia pusilla. Animal Diversity Web. [dostęp 19 lipca 2013].
  10. Ian L. Jones. Mass changes of Least Auklets Aethia pusilla during the breeding season: evidence for programmed lost of mass. „Journal of Animal Ecology”. 63, s. 71-78, 1994. 
  11. Chester A. Reed: The bird book : illustrating in natural colors more than seven hundred North American birds; also several hundred photographs of their nests and eggs. Nowy Jork: 1915.
  12. Aethia pusilla. Least Auklet. NatureServe Explorer: An Encyclopedia of Life. [dostęp 19 lipca 2013].