Nutria amerykańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Nutria)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nutria amerykańska
Myocastor coypus[1]
(Molina, 1782)
Nutria amerykańska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina nutriowate (Myocastoridae)
Ameghino, 1904
Rodzaj nutria (Myocastor)
Kerr, 1792
Gatunek nutria amerykańska
Podgatunki[2][3]
  • M. c. bonariensis (Geoffroy, 1805)
  • M. c. coypus (Molina, 1782)
  • M. c. melanops (Osgood, 1943)
  • M. c. sanctaecruzae (Hollister, 1914)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     zasięg pierwotny

     populacje introdukowane

Nutria amerykańska[5] (Myocastor coypus) – gatunek gryzonia z rodziny nutriowatych (Myocastoridae), której jest jedynym przedstawicielem. W starszych systematykach rodzina nutriowatych jest włączana jako podrodzina Myocastorinae do rodziny kolczakowatych (Echimyidae)[6].

Gatunek inwazyjny[7].

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Czaszka nutrii.
  • długość ciała 40–65 cm
  • długość ogona (pokrytego łuskami) 30–75 cm
  • pokrojem przypomina szczura
  • 4 palce kończyn tylnych spięte błoną
  • 4–5 par sutek przesuniętych na stronę grzbietową
  • ciało pokryte gęstym ciemnobrązowym lub szafirowym futrem
  • masa do 9 kg.
  • duża głowa z małymi uszami
  • dobrze pływa i nurkuje
  • posiada długie wibryssy
  • z pyska wystają dość duże siekacze w kolorze pomarańczowym
  • mają charakterystyczny duży ogon
  • ich futro jest stosowane w wyrobach kuśnierskich a z mięsa można wyrabiać kabanosy[8]
  • ma dobry słuch, ale słaby wzrok

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

  • półwodny
  • roślinożerna
  • kopie nory w zarośniętych brzegach wód
  • ciąża (128–132 dni) 2 razy w roku
  • w każdym miocie rodzi się około 4-8 młodych
  • młode rodzą się prawie całkowicie sprawne
  • żyje (parami) do 24 lat
  • są one dojrzałe płciowo w wieku 6-7 miesięcy

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W naturze występuje w Ameryce Południowej (środkowa Boliwia i południowa Brazylia). W Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych zawleczona, hodowana jako cenne zwierzę futerkowe, choć ubocznie pozyskiwano także mięso oraz (lata 60-70 XX w.) ścięgna z ogona do wyrobu nici chirurgicznych. Hodowla nutrii w Polsce datuje się od 1926 roku, a od 1960 znane są dzikie populacje powstałe dzięki ucieczkom z hodowli (pierwsze w rejonie Milicza). Bardzo popularna na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych (produkowano ponad 3 mln skór[9]), zwłaszcza w województwach zachodnich i południowo-zachodnich.

Przypisy

  1. Myocastor coypus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Myocastor coypus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
  3. Charles A. Woods, Luis Contreras, Gale Willner-Chapman, Howard P. Whidden. Myocastor coypus. „Mammalian Species”. 398, s. 1-8, 5 czerwca 1992. American Society of Mammologists. 
  4. Myocastor coypus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  5. 5,0 5,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Myocastorinae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
  7. ISSG Database: List of all species
  8. BN-88/8151-48 Wyroby garmażeryjne z nutrii
  9. NUTRIE – perspektywy hodowli Instytut Zootechniki PIB Wiadomości Zootechniczne, R. XLVIII (2010), 1: 39–45

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław.