Kukang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Nycticebus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kukang
Nycticebus[1]
É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812[2]
Przedstawiciel rodzaju – kukang większy (N. coucang)
Przedstawiciel rodzaju – kukang większy (N. coucang)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd lemurowe
Infrarząd lorisokształtne
Rodzina lorisowate
Rodzaj kukang
Typ nomenklatoryczny

Tardigradus coucang Boddaert, 1785

Gatunki

zobacz opis w tekście

Kukang[3] (Nycticebus) – rodzaj ssaka naczelnego z rodziny lorisowatych (Lorisidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej Azji[4][5].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 19,5–38 cm, ogon szczątkowy; masa ciała 265–2100 g[5].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Nycticebus: gr. νυξ nux, νυκτος nuktos – noc; κηβος kēbos – długoogonowa małpa[6].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[3][4][5]:

Przypisy

  1. Nycticebus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. É. Geoffroy Saint-Hilaire. Suite au tableau des quadrumanes. „Annales du Muséum National d’Histoire Naturelle”. 19, s. 163, 1812. Paris (fr.). 
  3. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nycticebus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-11-18]
  5. a b c K. Anne-Isola Nekaris: Family Lorisidae (Angwantibos, Pottos and Lorises). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 233–23. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)
  6. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 465, seria: North American Fauna. (ang.)
  7. a b K.A.I. Nekaris, S. Jaffe. Unexpected diversity of slow lorises (Nycticebus spp.) within the Javan pet trade: implications for slow loris taxonomy. „Contributions to Zoology”. 76 (3), s. 187-196, 2007. 
  8. a b C. Ross. Molekulare Phylogenie der Halbaffen, Schlankaffen und Gibbons. „Lehrstuhl für Genetik”, s. 1-119, 2003. 
  9. a b J.-H. Chen, D. Pan, C. Groves, Y.-X. Wang, E. Narushima, H. Fitch-Snyder, P. Crow, V.N. Thanh, O. Ryder, H.-W. Zhang, Y.-x. Fu, Y.-p. Zhang. Molecular Phylogeny of Nycticebus Inferred from Mitochondrial Genes. „International Journal of Primatology”. 27 (4), s. 1187-1200, 2006. DOI: 10.1007/s10764-006-9032-5. 
  10. a b C. Groves, I. Maryanto. Craniometry of slow lorises (genus Nycticebus) of insular Southeast Asia. „Primates of the Oriental Night”, s. 115-122, 2008. 
  11. a b c R.A. Munds, K.A.I. N. Ford, S.M. Ford. Taxonomy of the Bornean slow loris, with new species Nycticebus kayan (Primates, Lorisidae). „American Journal of Primatology”. 75 (1), s. 46–56, 2013. DOI: 10.1002/ajp.22071.