Ołeh Bojczyszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeh Bojczyszyn
Pełne imię i nazwisko Ołeh Iwanowycz Bojczyszyn
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1973
Lwów, Ukraińska SRR
Wzrost 186 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
SDJuSzOR Karpaty Lwów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1993 Karpaty Lwów 8 (1)
1996 Wołyń Łuck 8 (1)
1997 FK Lwów 5 (0)
1998–2000 Podillia Chmielnicki 73 (7)
2000–2001 Sokił Złoczów 28 (2)
2001 Frunzeneć-Liha-99 Sumy 8 (0)
W sumie: 130 11
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1993 Ukraina U-21 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
200?–20?? SDJuSzOR Karpaty Lwów (asystent)
2011–2012 Karpaty-2 Lwów (asystent)
Santos Tartu (asystent)
2016 Utenis Uciana (asystent)
2016 Utenis Uciana
2017 Utenis Uciana (asystent)
2017 Utenis Uciana
2017–2018 Karpaty Lwów

Ołeh Iwanowycz Bojczyszyn, ukr. Олег Іванович Бойчишин (ur. 12 sierpnia 1973 roku we Lwowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Sportowej Karpaty Lwów. W 1992 rozpoczął karierę piłkarską w rodzimym klubie Karpaty Lwów, jednak rzadko wychodził na boisko. W 1996 został piłkarzem Wołyni Łuck, skąd wrócił w następnym roku do FK Lwów. W 1998 przeszedł do Podillia Chmielnicki. W sezonie 2000/01 bronił barw zespołu Sokił Złoczów, po czym przeniósł się do klubu Frunzeneć-Liha-99 Sumy, w którym zakończył karierę piłkarza w 2001.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1993 rozegrał jeden mecz w składzie młodzieżowej reprezentacji Ukrainy.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Najpierw pomagał szkolić dzieci w Szkole Sportowej Karpaty Lwów. W sezonie 2011/12 trenował zespół Karpaty-2 Lwów. Następnie pracował w estońskim Santos Tartu. Od 2016 do maja 2017 roku pracował w sztabie szkoleniowym litewskiego Utenisu Uciana, z przerwami prowadząc klub. 21 listopada 2017 roku został mianowany na stanowisko głównego trenera klubu Karpaty Lwów[1]. 16 sierpnia 2018 roku został z niego zwolniony[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]