Ołeh Kuzniecow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeh Kuzniecow
Ilustracja
Imię i nazwisko Ołeh Wołodymyrowicz Kuzniecow
Data i miejsce
urodzenia
22 marca 1963
Magdeburg, NRD
Pozycja obrońca
Wzrost 182 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1981–1982
1983–1990
1990–1994
1994–1995
1995–1997
Desna Czernihów
Dynamo Kijów
Glasgow Rangers
Maccabi Hajfa
CSKA-Borysfen Kijów
14 (0)
181 (15)
35 (1)
6 (0)
11 (1)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1986–1991
1992
1993–1995
 ZSRR
 WNP
 Ukraina
58 (1)
5 (0)
3 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998–2001
2001
2002
2002–2004
2002–2007
2006
2008
2010–
CSKA Kijów (asystent)
CSKA Kijów
Arsenał Kijów
Dynamo Kijów (asystent)
 Ukraina (asystent)
Heart of Midlothian FC (asystent)
FK Moskwa (asystent)
 Ukraina U-18

Ołeh Wołodymyrowicz Kuzniecow, ukr. Олег Володимирович Кузнєцов, ros. Олег Владимирович Кузнецов, Oleg Władimirowicz Kuzniecow (ur. 22 marca 1963 w Magdeburgu, Niemiecka Republika Demokratyczna) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, były reprezentant Związku Radzieckiego, Wspólnoty Niepodległych Państw i Ukrainy, Wicemistrz Europy w 1988, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek szkoły sportowej w Czernichowie. Także w rodzinnym Czernichowie rozpoczął w 1981 występy w dorosłym futbolu. Jego pierwszym klubem była miejscowa Desna, z której w 1983 przeszedł do Dynama Kijów. Niedługo potem stał się jednym z podstawowych zawodników Dynama, które należało wówczas do ścisłej czołówki radzieckiej ekstraklasy. Z Dynamem zdobył Mistrzostwo ZSRR w 1985, 1986 i 1990, Puchar ZSRR w 1985, 1987 i 1990 oraz Puchar Zdobywców Pucharów w 1986. Wystąpił w 181 meczach ekstraklasy ZSRR, strzelając 15 bramek.

W 1990 wyjechał do Szkocji, gdzie przez cztery lata bronił barw Rangers F.C. Zdobył wówczas Mistrzostwo Szkocji w 1992 i 1993 oraz krajowy puchar w 1993. W 1994 przeniósł się do Izraela, a wkrótce potem powrócił na Ukrainę. W 1995 występował w CSKA-Borisfen Kijów, gdzie zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Jako zawodnik Dynama zadebiutował na początku 1986 w reprezentacji ZSRR. W tym samym roku wziął udział w Mundialu 1986. Dwa lata później zdobył srebrny medal mistrzostw Europy. Uczestniczył również w Mundialu 1990 i Euro 1992. W latach 1986-1992 rozegrał dla ZSRR i WNP 63 mecze, strzelając 1 bramkę. W latach 1992-1994 3 razy wystąpił w barwach ukraińskiej drużyny narodowej.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę jako trener, jednak samodzielnie prowadził jedynie w 2001 zespół CSKA Kijów, który podczas przerwy zimowej przekazał swoje miejsce nowo utworzonemu klubowi Arsenał Kijów, w którym w 2002 kontynuował pracę szkoleniową. Poza tym pracował wyłącznie jako asystent innych szkoleniowców, pomagając m.in. Ołeksijowi Mychajłyczence w Dynamie Kijów oraz Ołehowi Błochinowi w reprezentacji Ukrainy. Był członkiem sztabu szkoleniowego ukraińskiej drużyny narodowej podczas Weltmeisterschaft 2006. W tym samym roku został przez Władimira Romanowa, litewskiego biznesmena i właściciela szkockiego Heart of Midlothian FC ściągnięty do pracy w tym klubie w roli asystenta Valdasa Ivanauskasa i Eduarda Małofiejewa. Po niepowodzeniach w Szkocji ponownie podjął współpracę z Błochinem, do końca 2007 w reprezentacji Ukrainy, a w 2008 w FK Moskwa. Od 2010 pracuje na stanowisku starszego trenera juniorskiej reprezentacji[1].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

  • sześciokrotnie był wybrany na listę "33 najlepszych" piłkarzy ZSRR - 4 krotnie (nr 1: 1986, 1987, 1988, 1989, 1990; nr 2: 1985)[2].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]