Ołeksandr Ponomariow (wokalista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeksandr Ponomariow
Олександр Пономарьов
Ilustracja
Ołeksandr Ponomariow (2017)
Imię i nazwisko

Ołeksandr Wałerijowicz Ponomariow

Data i miejsce urodzenia

9 sierpnia 1973
Chmielnicki

Gatunki

pop-rock, ballada

Zawód

piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, muzyk, aranżer

Aktywność

od 1992

Odznaczenia
Narodni artist.png Merited artist of Ukraine.png
Strona internetowa

Ołeksandr Wałerijowycz Ponomariow (ukr. Олександр Валерійович Пономарьов; ur. 9 sierpnia 1973 w Chmielnickim) – ukraiński piosenkarz i kompozytor, autor tekstów, muzyk i aranżer. Narodowy Artysta Ukrainy.

Reprezentant Ukrainy w 48. Konkursie Piosenki Eurowizji (2003).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Chmielnickim w rodzinie, w której ojciec pochodził z części zachodniej Ukrainy (Chmielnicki), a matka ze wschodu (Donieck). Po zakończeniu Szkoły Muzycznej w Chmielnickim w 1993 wstąpił do Instytutu Muzycznego we Lwowie na wydział wokalistyki.

W 1993 zdobył pierwsze miejsce na festiwalu Czerwona Ruta, na którym otrzymał też nagrodę za najlepszy wokal. W 1993 został uznany za najlepszego ukraińskiego wykonawcę muzyki pop. Zajął drugie miejsce podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuk „Słowiański Bazar” organizowanego w Witebsku. W 1995 zdobył pierwszą nagrodę podczas Międzynarodowego Konkursu im. Wołodymira Iwasiuka dla młodych wokalistów. Rok później wydał swój debiutancki album studyjny pt. Z ranku do noczi. W tym samym roku wygrał Festiwal More Druziw oraz został uznany „piosenkarzem roku” na festiwalu Tavria Games, to miano utrzymywał przez kolejne cztery lata.

Ołeksandr Ponomariow, 2009

W 1997 wydał drugi album studyjny pt. Persza i ostannia lubow, a trasa koncertowa promująca krążek została pierwszą trasą w historii ukraińskiego rynku muzycznego. Wiosną 1998 został najmłodszym w historii laureatem tytułu Zasłużonego Artysty Ukrainy. W 2000 premierę miał jego kolejny album studyjny pt. Wona. 2 września jako pierwszy w historii wykonał hymn narodowy podczas meczu piłki nożnej, śpiewając go przed meczem między Ukrainą a Polską, rozegranym na Stadionie Olimpijskim w Kijowie. W tym samym roku odbył trasę koncertową promującą płytę pt. Win (2001). Przez kolejne dwa lata ponownie otrzymywał tytuł „piosenkarza roku” na festiwalu Tavria Games[1].

W 2003 został wewnętrznie wybrany na pierwszego reprezentanta Ukrainy[2] w 48. Konkursie Piosenki Eurowizji[3][4]. Jego konkursową piosenką został utwór „Hasta la vista[5][6][7][8]. 24 maja piosenkarz wystąpił w finale Konkursu Piosenki Eurowizji i zajął w nim czternaste miejsce po zdobyciu łącznie 30 punktów[9]. Podczas występu towarzyszył mu akrobata Anatolij Zalewskij oraz reprezentantki Teatru Rizoma[10]: dwie tancerki i dwie chórzystki[11][12].

Po udziale w konkursie został prowadzącym program Zołota Żar-ptycia, podczas którego prezentował wyniki notowań ukraińskich list przebojów. W 2005 był gospodarzem programu kulinarnego Smaczna kraina. W tym samym roku w Pałacu Kultury „Ukraina” po raz pierwszy zorganizowany został Charytatywny Bal im. Ołeksandra Ponomariowa, którego współorganizatorem został Prezydent Ukrainy. W trakcie uroczystości wokalista wystąpił w repertuarze klasycznym przy akompaniamencie Honorowej Akademickiej Orkiestry Symfonicznej Ukrainy, pieniądze zebrane podczas wieczoru zostały przekazane na zakup sprzętu do intensywnej terapii dla noworodków.

W kolejnych latach wydał kilka albumów studyjnych: Kraszcze (2004), Ja lublu tilky tebe (2006) i Niczenkoju (2007). W 2011 został jednym z jurorów programu Narodna zirka i Gołos Ukrainy, krajowej wersji formatu The Voice. W 2012 został odznaczony nagrodą YUNA dla „najlepszego wokalisty ostatnich 20 lat”[1].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
  • Z ranku do noczi (1996)
  • Persza i ostannia lubow (1997)
  • Wona (2000)
  • Win (2001)
  • Ja lublu tilky tebe (2006)
  • Niczenkoju (2007)
Albumy kompilacyjne
  • Golden Hits (2007)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Biography. www.ponomaryov.com. [dostęp 2014-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-12)]. (ang.).
  2. Bjørn Erik Opheim: Oleksandar Ponomariov: “No offer received”. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-01-27. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  3. Martti Immonen: Ukraine's Eurovision preparations gaining speed. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-02-06. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  4. Sietse Bakker: 'Oleksandar Ponomariov to represent the Ukraine'. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-10-23. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
  5. André Rodrigues: Ponomariov to sing Hasta la vista in Riga?. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-03-13. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  6. Bjørn Erik Opheim: Ukraine: Hasta la vista online. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-03-21. [dostęp 2014-07-23]. (ang.).
  7. Itamar Barak: Pick: 'I will back my song for Ukraine in Riga'. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-03-14. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  8. Martti Immonen: Ukraine: NTU partly confirms rumours. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-03-17. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  9. Eurovision Song Contest 2003. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-08-03]. (ang.).
  10. Sietse Bakker: Circus act to join Oleksandr on stage. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-11. [dostęp 2014-08-16]. (ang.).
  11. André Rodrigues: Ukraine: rehearsal and press conference. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-20. [dostęp 2014-08-16]. (ang.).
  12. Wouter van Vliet: Ukrainian presentation tonight. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-08-16]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]