Ołeksandr Tomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeksandr Tomach
Pełne imię i nazwisko Ołeksandr Ołeksandrowycz Tomach
Data i miejsce urodzenia 17 października 1948
Mińsk
Wzrost 169 cm
Pozycja obrońca/pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1967–1968 Bukowyna Czerniowce ? (?)
1968–1975 Metałurh Zaporoże 288+? (9)
1976–1978 Dnipro Dniepropetrowsk 48 (0)
1978–1980 Metałurh Zaporoże 59 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1981–1988 Metałurh Zaporoże
1988–1990 Nywa Winnica
1990–1994 Wiktor Zaporoże
1994–1998 Metałurh Zaporoże
1994–2002 Metałurh Zaporoże (wiceprezes)
2003 Systema-Boreks Borodzianka
2004 Polissia Żytomierz
2004–2007 Desna Czernihów
2007–2009 Arsenał Kijów (dyr.sportowy)
2009–2010 Skała Morszyn
2012 Arsenał Kijów (dyr.sportowy)
2013–2014 Metałurh Zaporoże (dyr.sportowy)
2014–2015 Metałurh Zaporoże
2015 Metałurh Zaporoże (dyr.sportowy)

Ołeksandr Ołeksandrowycz Tomach, ukr. Олександр Олександрович Томах, ros. Александр Александрович Томах, Aleksandr Aleksandrowicz Tomach (ur. 17 października 1948 w Mińsku, Białoruska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Czerniowcach. Pierwszy trener – Mychajło Pises. W 1967 rozpoczął karierę piłkarską w Bukowynie Czerniowce. W sierpniu następnego roku przeszedł do Metałurha Zaporoże. W latach 1976-78 bronił barw Dnipra Dniepropetrowsk, po czym powrócił do Metałurha Zaporoże. W zaporoskim klubie zakończył karierę zawodową.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę trenerską. Jeszcze ucząc się w Wyższej Szkoły Trenerskiej w Moskwie w 1981 objął stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże. Z zaporoskim klubem pracował przez 8 lat, a w czerwcu 1988 przyjął propozycję prowadzenia Nywy Winnica. Przez problemy zdrowotne ojca w sierpniu 1990 był zmuszony wrócić do Zaporoża. Najpierw trenował prywatny klub Wiktor Zaporoże, który utrzymywał Wiktor Oharenko. We wrześniu 1994 został zaproszony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże, który walczył o utrzymanie w Wyższej Lidze. Właśnie jemu udało się doprowadzić klub do okresu najlepszych wyników w historii. Ale po czterech lat przez problemy sercowe był zmuszony zmienić zawód na krzesło wiceprezesa klubu. W marcu 2003 wrócił do pracy trenerskiej w klubie Systema-Boreks Borodzianka, który prowadził do końca 2003. Następnie trenował Polissia Żytomierz, a od lipca 2004 Desnę Czernihów[1], z którym pracował do 7 maja 2007[2]. Potem obejmował stanowisko dyrektora sportowego w sztabie szkoleniowym Arsenału Kijów[3][4]. Latem 2009 przyjął propozycję prowadzenia Zachodnioukraińskiej Akademii Piłki Nożnej, pomagając trenować reprezentujący Akademię zespół Skała Morszyn[5][6]. W sierpniu 2012 powrócił na stanowisko dyrektora sportowego Arsenału Kijów[7], w którym pracował do końca roku. W kwietniu 2012 objął stanowisko dyrektora sportowego Metałurha Zaporoże[8]. 7 listopada 2014 po dymisji Ołeha Tarana po raz kolejny stał na czele Metałurha[9]. 24 lutego 2015 został zmieniony na Anatolija Czancewa[10]. Potem do czerwca 2015 pracował na stanowisku dyrektora sportowego[11].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]