Ośrodek Geografii Historycznej Kościoła w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ośrodek Badań nad Geografią Historyczną Kościoła w Polsce
Data założenia 1957
Typ badawczy
Państwo  Polska
Adres Al. Racławickie 14
20-950 Lublin
Dyrektor Henryk Gapski
brak współrzędnych
Strona internetowa

Ośrodek Badań nad Geografią Historyczną Kościoła w Polsce (w latach 1956-2010 Instytut Geografii Historycznej Kościoła w Polsce) – instytucja zajmująca się dziejami polskiego chrześcijaństwa na tle Europy Środkowo-Wschodniej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Placówka została formalnie powołana w 1957 roku jako część Towarzystwa Naukowego KUL. Inicjatorami byli: Jerzy Kłoczowski, Marzena Pollakówna i Zygmunt Sułowski. Od 1968 r. jest samodzielną jednostką naukowo-badawczą KUL. W roku 2010 została włączona w strukturę Wydziału Nauk Humanistycznych KUL. Przedmiotem badań Ośrodka jest historia instytucji i środowisk kościelnych w kontekście społeczno-kulturalnym. Placówka patronuje nastepującym seriom wydawniczym:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Flaga, Instytut Geografii Historycznej Kościoła w Polsce [w:] Księga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wkład w kulturę polską w latach 1968-1993, red. Marian Rusecki, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL 1994, s. 596-603.
  • Bibliografia map i planów opracowanych w Instytucie Geografii Historycznej Kościoła w Polsce KUL i wydanych w latach 1956-2000, redakcja i opracowanie Robert Kozyrski, Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej 2001.