Przejdź do zawartości

Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów w Konewce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów
Willa Gierka
Ilustracja
Załoga Ochronna tzw. Willi Gierka na tle koszar, 1975
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Miejscowość

Konewka

Typ budynku

rezydencja

Rozpoczęcie budowy

1972

Ukończenie budowy

1973

Zniszczono

2011

Pierwszy właściciel

Urząd Rady Ministrów

Kolejni właściciele

LOT

Obecny właściciel

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Położenie na mapie gminy Inowłódz
Mapa konturowa gminy Inowłódz, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów”
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa konturowa powiatu tomaszowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów”
Ziemia51°34′40″N 20°08′23″E/51,577778 20,139722

Ośrodek wypoczynkowy URM, nazywany „Willą Gierka”willa wybudowana blisko trasy Katowice-Warszawa, obok wsi Konewka, koło Spały, w województwie łódzkim przez 7 Samodzielny Batalion Inżynieryjno-Budowlany NJW MSW[1].

Historia

edytuj

Rezydencja Urzędu Rady Ministrów obejmowała ok. 114 hektarów lasu. Wybudowano ją w latach 1972–1973, na leśnej polanie w lasach spalskich, w odległości około 3 km od Konewki. Nazwa wzięła się stąd, że bywał tu I sekretarz KC PZPR Edward Gierek, często z rodziną. W willi były m.in. sala kinowa z kominkiem, sala gimnastyczna, a także niewielki basen kąpielowy i sauna[2]. Do ośrodka prowadziły leśne drogi, jedna od trasy Warszawa – Katowice, przez Glinnik dla kolumn rządowych, druga przez Konewkę dla wojska – ochrony obiektu. Na terenie ośrodka wybudowano zaporę i zalew na rzece Gać, która przepływa przez teren byłego ośrodka, z wyspą i mostkiem prowadzącym na tę wyspę[3]. Ośrodek miał lądowisko dla helikopterów[1].

Wraz z obiektem głównym – Willą, wybudowano garaże dla samochodów BOR-u, stację paliw, kotłownię, hotel dla ochrony z BOR-u, centralę telefoniczną, stację transformatorową, kanalizację i wodociąg. Obiekt był wówczas tajny. Oficjalna nazwa ośrodka to Obiekt 301 Spała. Teren ogrodzono siatką metalową, na 2 bramach wjazdowych wybudowano wartownie. Przed zamknięciem ogrodzenia wypłoszono z całego terenu zwierzynę leśną, by wyeliminować zagrożenie wścieklizną[1].

Cały kompleks był ochraniany przez około 40 żołnierzy z Warszawskiej Jednostki MSW im. Czwartaków AL, stacjonujących w wybudowanych na terenie ośrodka koszarach. Załoga ochronna była zmieniana co pół roku, stanowili ją żołnierze po 1,5 roku pełnienia służby wartowniczej na obiektach rządowych w Warszawie[1][2].

W czasie gdy przebywali w ośrodku członkowie Rządu, na pobliskim lotnisku wojskowym w Nowym Glinniku obowiązywał zakaz lotów[1].

Ośrodek istniał do 1981 roku, kiedy to od Urzędu Rady Ministrów obiekt przejął Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w Łodzi[2].

Własność LOT

edytuj

Trzy lata później LOT wydzierżawił ośrodek od Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Łodzi i utworzył ośrodek szkolno-wypoczynkowy dla pracowników firmy i ich rodzin. Przebudowano Willę i koszary dostosowując je do wymogów wczasów pracowniczych i kolonii[2]. W 2003 roku LOT nie przedłużył umowy dalszej dzierżawy obiektu z Lasami Państwowymi. Nowoczesne budynki i wyposażenie przeszły ponownie pod Kancelarię Prezesa Rady Ministrów[4]. Zostały jednak pozbawione ochrony, pozostawione na pastwę losu i były stopniowo dewastowane przez okoliczną ludność. Ruiny ośrodka zostały wyburzone całkowicie w 2011 roku[5][3]. Teren został zniwelowany i zalesiony przez Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w Łodzi[6]. W 2022 po ośrodku pozostały jedynie: zalew z niszczejącą zaporą, zrujnowany mostek prowadzący na sztuczną wysepkę na zalewie[7], stacja transformatorowa, wybetonowany plac w miejscu koszar załogi ochronnej i drogi niegdyś prowadzące do willi i koszar[3].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e Inwentarz archiwalny (ipn.gov.pl) IPN BU 01014/18 Dowództwo Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW w Warszawie 1974-Tytuł: Zarys historii Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW.
  2. a b c d Beata Dobrzyńska, Jak słynna willa Edwarda Gierka w Konewce koło Spały legła w gruzach. Dziś nie ma po niej śladu, [w:] Tomaszów Mazowiecki - Nasze Miasto [online], Polska Press Sp. z o.o., 2 grudnia 2022 [dostęp 2023-12-04] (pol.).
  3. a b c Beata Dobrzyńska, Jak słynna willa Edwarda Gierka w Konewce koło Spały legła w gruzach. Dziś nie ma po niej śladu, [w:] Piotrków Trybunalski - Nasze Miasto [online], Polska Press Sp. z o.o., 2 grudnia 2022 [dostęp 2023-12-04] (pol.).
  4. Beata Dobrzyńska, Jak słynna willa Edwarda Gierka w Konewce koło Spały legła w gruzach. Dziś nie ma po niej śladu, [w:] Opoczno - Nasze Miasto [online], Polska Press Sp. z o.o., 2 grudnia 2022 [dostęp 2023-12-04] (pol.).
  5. Andrzej Wdowski, Konewka: ulubiony ośrodek Edwarda Gierka zrównają z ziemią, [w:] Dziennik Łódzki [online], Polska Press Sp. z o.o., 6 sierpnia 2010 [dostęp 2023-12-04] (pol.).
  6. Luksusowa willa Edwarda Gierka. Co się z nią stało?, [w:] Interia Kobieta [online], INTERIA.PL, 26 października 2022 [dostęp 2023-12-04] (pol.).
  7. Zalew, zapora, mostek, sztuczna wysepka na Gaci, [w:] geoportal.gov.pl [online], Główny Urząd Geodezji i Kartografii [dostęp 2023-12-04] (pol.).

Linki zewnętrzne

edytuj