ORP Bielik (1955)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
ORP Bielik (295)
Ilustracja
ORP „Sęp” i ORP „Bielik” z wizytą w Rostocku w 1968 roku
Klasa okręt podwodny
Typ 613 (NATO: Whiskey)
Historia
Stocznia Krasnoje Sormowo
 MW ZSRR
Nazwa S-279
Wejście do służby 20 października 1955
Wycofanie ze służby 1 lipca 1965
 Marynarka Wojenna (PRL)
Wejście do służby 1 lipca 1965
Wycofanie ze służby 29 września 1988
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1100 ton
1600 ton
Długość 76 metrów
Szerokość 6,7 metra
Zanurzenie testowe 200 metrów
Rodzaj kadłuba dwukadłubowy
Materiał kadłuba stal stopowa SChL-4
Napęd
2 x silnik spalinowy typu 37D o mocy 2000 KM
2 x silnik elektryczny typu PG-101 o mocy 1350 KM
2 x silnik elektryczny typu PG-103 o mocy 50 KM
2 x śruby
2 baterie akumulatorów po 112 ogniw typu 46-SU
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17 węzłów
15 węzłów
Zasięg 13 000 Mm przy prędkość 8 węzłów
Uzbrojenie
12 torped
bądź do 20 min + 2 torpedy
Wyrzutnie torpedowe torpedowe 4 × 533 mm (dziób)
2 × 533 mm (rufa)
Załoga 54 osoby

ORP Bielik (295)okręt podwodny średniego zasięgu projektu 613 (NATO: Whiskey), zwodowany 23 kwietnia 1955 roku w stoczni Krasnoje Sormowo w Związku Radzieckim. Przyjęty do służby w marynarce radzieckiej 20 października 1955 roku pod nazwą S-279, w roku 1965 został wydzierżawiony Polsce i włączony do służby w Marynarce Wojennej pod nazwą ORP „Bielik” z numerem taktycznym 295. W polskiej marynarce wojennej jednostka służyła do 29 września 1988 roku.

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Na okręcie odbył zasadniczą służbę wojskową przyszły premier Leszek Miller.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]