ORP Kujawiak (1949)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
ORP Kujawiak
Ilustracja
Historia
Stocznia ZSRR
Wodowanie 1949
 Marynarka Wojenna (PRL)
Nazwa M-104 / P-105 / 305 / ORP „Kujawiak”
Wejście do służby maj 1955
Wycofanie ze służby 1966
Los okrętu zatopiony na Rybitwiej Mieliźnie jako poligon bombowy
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność wynurzony – 283 t
zanurzony – 353 t
Długość 49,5 m
Szerokość 4,4 m
Zanurzenie dziób: 2,6 m; rufa: 2,8 m
Napęd
2 x silnik Diesla o łącznej mocy 1200 KM (882 kW); 2 x silnik elektryczny o łącznej mocy 436 KM (321 kW); 2 x śruby
Prędkość nawodna – 15,7 węzła
podwodna – 7,8 węzła
Zasięg 3000 Mm przy prędkości 8 węzłów, zasięg pod wodą – 90 Mm
Uzbrojenie
4 wyrzutnie torped kalibru 533 mm na dziobie; zapas torped: 4 sztuki
działo uniwersalne kalibru 45 mm
Załoga 31

ORP Kujawiak – mały okręt podwodny typu M-XV, zbudowany w ZSRR, przekazany Polsce w maju 1955 roku.

Kolejno nosił oznaczenie: M-104, P-104 i 305.

Wrak „Kujawiaka”

Po skreśleniu ze stanu floty w 1966 roku został zatopiony na Rybitwiej Mieliźnie (Zatoka Pucka) jako poligon bombowy. Wrak leży na głębokości 5 m, a kiosk wystaje z wody. Kadłub jest dobrze zachowany i łatwy do zwiedzania, ale zwiedzanie wnętrza wymaga chociaż minimalnego przygotowania nurkowego.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Sołkiewicz (red.): Ewolucyjny rozwój sił okrętowych Marynarki Wojennej w latach 1945–2010. Gdynia: Wydawnictwo BP/Akademia Marynarki Wojennej, 2015, s. 136.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Sołkiewicz (red.): Ewolucyjny rozwój sił okrętowych Marynarki Wojennej w latach 1945–2010. Gdynia: Wydawnictwo BP/Akademia Marynarki Wojennej, 2015. ISBN 978-83-941308-4-8.