Obłęże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obłęże
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Kępice
Liczba ludności (2006) 322
Strefa numeracyjna (+48) 59
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0745119
Położenie na mapie gminy Kępice
Mapa lokalizacyjna gminy Kępice
Obłęże
Obłęże
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupskiego
Obłęże
Obłęże
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Obłęże
Obłęże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Obłęże
Obłęże
Ziemia54°15′17″N 16°56′24″E/54,254722 16,940000

Obłęże (kaszb. Òblëżé lub Òblãżé, niem. Woblanse) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kępice na Wysoczyźnie Polanowskiej przy drodze wojewódzkiej nr Tabliczka DW208.svg. Na zachód od miejscowości znajduje się Jezioro Obłęskie. Obłęże i okoliczne wioski (Barcino, Barwino i Osieki) powstały w pasie wykarczowanej w dużym stopniu Puszczy Korzybskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Historia[edytuj]

Najstarsza wzmianka o wsi Obłęże pochodzi z 1301 roku. Wymienia ją przywilej Sambora rugijskiego[1].

Były majątek rycerski Obłęże, tworzący jeden klucz dóbr wraz z Barcinem był jednym z najstarszych lenn rodziny Massow, która tutaj miała swoją siedzibę. Massowowie z Obłęża zostali wymienieni w XVIII w. wśród rodzin, które ze swoich zysków kapitałowych fundowały dla zdolnych uczniów stypendium na naukę w akademii lub gimnazjum akademickim[2]. W 1823 r. przeprowadzono tu regulację gruntów, co zapoczątkowało rozwój wsi. Obłęże było znaczącym ośrodkiem hodowli owiec. W 1918 r. dobra obłęskie nabył graf Karl von Bicmarck - Osten, a od 1922 r, ich ostatnim właścicielem był jego syn Friedrich Wilhelm[3].

W 1925 r. w Obłężu znajdowało się 50 budynków mieszkalnych ze 122 gospodarstwami domowymi i liczyło 556 mieszkańców. Wieś należała do 1945 do powiatu Rummelsburg i. Pom., rejencji koszalińskiej, prowincji Pomorze. Do gminy Obłęże należała również osada Szoferajka (Woblanser Schäferei). Powierzchnia gminy wynosiła 16,9 km².

W końcu II wojny światowej mieszkańcy uciekli najpierw przed napierającą Armią Czerwoną. Uciekinierzy zostali jednak dopędzeni przez jej oddziały w Gardnie Wielkiej i musieli zawrócić. Samo Obłęże zostało zajęte przez Armię Czerwoną bez znaczniejszych walk w dn. 6/7.03.1945. Po 1945 r. Obłęże przeszło pod polską administrację. Polska placówka administracyjna powstała wczesnym latem 1946 r. Majątek pozostał w posiadaniu Armii Czerwonej do 1957 r. Niemiecka ludność została wysiedlona do końca 1947 r. oprócz trzech czy czterech rodzin, które wysiedlono później[4].

Znani mieszkańcy[edytuj]


Przypisy

  1. Maryniuk B.,1977, Człowiek w środowisku geograficznym [w:] Sylwestrzak J., (red.), Pojezierze Bytowskie Monografia geograficzno- ekonomiczna, Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk
  2. Johann Karl Konrad Oelrichs: Historisch-Diplomatische Beiträge zur litterarischen Geschichte, fürnehmlich des Herzogtums Pommern. Band 1, Berlin 1790, S. 281.
  3. Jarosław Ellwart Peter Oliver Loew: Śladami Bismarcka po Pomorzu. Wydanie III rozszerzone, Gdynia 2008, str. 169 ISBN 978-83-7591-003-2
  4. Der Kreis Rummelsburg. Ein Schicksalsbuch. Pommerscher Zentralverband, Lübeck 1985, S. 279–283.