Obiegnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapis i realizacja obiegnika umieszczonego nad nutą.
Zapis i realizacja obiegnika umieszczonego nad obszarem pomiędzy nutami.

Obiegnik (po włosku gruppetto) – ozdobnik polegający na wykonaniu w krótkich wartościach rytmicznych linii melodycznej złożonej z:

  • dźwięku ozdabianego (może być pominięty);
  • dźwięku o sekundę wyżej;
  • ponownie dźwięku ozdabianego;
  • dźwięku o sekundę niżej;
  • powrotu na dźwięk ozdabiany.

Jeżeli symbol obiegnika nie posiada nad lub pod sobą znaków chromatycznych, obiegnik wykonuje się za pomocą dźwięków gamowłaściwych; jeżeli symbol zawiera znaki chromatyczne, należy je uwzględnić w realizacji.

Obiegnik może być zanotowany wprost nad nutą ozdabianą bądź nad pustą przestrzenią pomiędzy dwiema nutami. W pierwszym przypadku obiegnik wykonuje się natychmiast, skracając nutę ozdabianą (bądź pomijając ją całkowicie), w drugim - wykonanie obiegnika opóźnia się, przybliżając je w czasie do momentu zagrania kolejnego dźwięku.

Wyjątkowo występuje obiegnik realizowany od dolnej sekundy: wtenczas jego symbol jest przekreślony pionową linią, podobnie jak w przypadku mordentu dolnego.

Bibliografia[edytuj]

Franciszek Wesołowski Zasady muzyki, Polskie Wydawnictwo Muzyczne 1995, ​ISBN 9788322404614