Obiektyw lustrzany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikon D7000 z obiektywem lustrzanym MC 3M-5CA
Obiektyw lustrzany MC MTO-11CA

Obiektyw lustrzany – rodzaj teleobiektywu, w którym oprócz soczewek wykorzystano także lustra paraboliczne. Uzyskano dzięki temu zasadnicze skrócenie długości obudowy (przy jednoczesnym wzroście średnicy) oraz zmniejszenie jej masy. Budowa obiektywu lustrzanego zbliżona jest do teleskopu zwierciadlanego w układzie Maksutova-Cassegraina. Wadą takiej konstrukcji jest brak możliwości zmiany przysłony.

Obiektywy lustrzane dają specyficzny bokeh (jasne punkty poza płaszczyzną ostrości) w postaci ciemnych krążków z jasnym brzegiem.

Ostrość jest zazwyczaj ustawiana ręcznie, choć są nieliczne wyjątki, np. obiektyw Minolta AF 500mm f/8 Reflex.

Drogę promieni w obiektywie lustrzanym schematycznie przedstawia poniższy rysunek: Lens telephoto 2.svg

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]