Objaw Macewena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Objaw Macewena (ang. Macewen's sign) – objaw opukowy spotykany przy wodogłowiu i ropniu mózgu; opukiwanie czaszki w miejscu połączenia kości ciemieniowej, skroniowej i potylicznej daje głośniejszy niż normalnie, dźwięczny odgłos opukowy.

Objaw ten opisał jako pierwszy szkocki chirurg William Macewen.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Susan L. Bartolucci, Thomas Lathrop Stedman, Pat Forbis: Stedman's medical eponyms. Baltimore, Md.: Lippincott Williams & Wilkins, 2005, s. 443. ISBN 0-7817-5443-7.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.