Oblężenie Gamali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oblężenie Gamali
Wojna żydowska (66-73)
Ilustracja
Wzgórze na którym znajdowała się starożytna Gamala
Czas 68 n.e.
Miejsce Gamala (Gamla), rejon Wzgórz Golan
Terytorium Izrael
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie powstańcy żydowscy
Dowódcy
Wespazjan, Tytus Józef
Siły
30 000 9 000
Straty
nieznane cała ludność (2 osoby ocalałe)
Położenie na mapie Izraela
Mapa konturowa Izraela, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
32,902522°N 35,740710°E/32,902522 35,740710

Oblężenie Gamalioblężenie, które miało miejsce w czasie wojny żydowskiej (66–73) w roku 68 n.e.

W roku 68 n.e. po zdobyciu Tarychei Wespazjan postanowił zdobyć Gamalę, gęsto zabudowana twierdzę żydowską, położoną na stoku wysokiej góry na wschód od Jeziora Tyberiadzkiego. Miasto od 7 miesięcy było oblężone przez ludzi Agryppy, a jego obrońcy skutecznie odpierali wszystkie ataki. Dostęp do miasta możliwy był tylko z jednej strony, tu jednak obrońcy wykopali głęboką fosę. Dowódcą miasta był niejaki Józef (brak danych o jego rodowodzie), który pokrył miasto siecią podziemnych chodników.

Po przybyciu w rejon miasta Rzymianie przystąpili do regularnego oblężenia, budując wały i przygotowując machiny oblężnicze. Po zburzeniu części murów taranami Wespazjan dał rozkaz do szturmu. Legioniści wtargnęli do miasta przez wyłomy w murze, spychając obrońców w gęstszą zabudowę. Powstańcy wykonali jednak silny kontratak, wypierając Rzymian i zabijając wielu z nich w zatłoczonych wąskich uliczkach. Wielu żołnierzy Wespazjana straciło życie, spadając z dachów budynków położonych jeden na drugim. Budowle te nie wytrzymywały obciążenia chroniących się na nich ludzi i waliły się, grzebiąc pod sobą Rzymian. Pod koniec dnia Rzymianie wycofali się z miasta, ponosząc wysokie straty.

Wespazjan szybko otrząsnął się z poczucia porażki, nakazując swoim ludziom wzmocnić blokadę. Równocześnie wysłał oddział, który obległ i zmusił do kapitulacji oddział powstańczy na górze Tabor.

Wyłom w murach Gamali

Z każdym dniem liczba obrońców miasta zmniejszała się. W trakcie próby przebicia się przez pozycje rzymskie zginął dowódca powstańców, Józef. Decydującego szturmu dokonał syn Wespazjana, Tytus, którego żołnierze po wdarciu się wczesnym rankiem do miasta i zlikwidowaniu strażników, rozpoczęli rzeź zaskoczonych obrońców. W ślad za siłami Tytusa do Gamali wkroczyły główne siły, które zajęły miasto. W rozpaczliwej walce śmierć poniosło wielu mieszkańców, inni ginęli, rzucając się w przepaść. Do niewoli dostały się zaledwie dwie kobiety, które przeżyły ten szturm. Straty powstańców to 4 000 zabitych w walce i ponad 5 000 ludzi, którzy skoczyli w przepaść.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podbój pozostałych części Galilei. W: Bernard Nowaczyk: Masada 66–73. Warszawa: Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11483-8.
  • Stephen Dando-Collins: Żołnierze Marka Antoniusza: III legion galijski, wyd. Bellona, Warszawa 2008.