Obrona skandynawska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
abcdefgh
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
d5 black pawn
e4 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
77
66
55
44
33
22
11
abcdefgh
Obrona skandynawska (B01)

Obrona skandynawskaotwarcie szachowe charakteryzujące się posunięciami:

  • 1.e4 d5

Opis[edytuj | edytuj kod]

Jest to debiut półotwarty. W klasyfikacji encyklopedii otwarć szachowych jest oznaczony kodem ECO B01.

Obronę skandynawską zastosowano w najstarszej znanej partii szachów europejskich, rozegranej około 1475 r. w Walencji. W 1497 r. jej opis znalazł się w książce Luisa Luceny. W XIX wieku analizował ją Carl Jänisch. Dużą popularność zyskała na przełomie XIX i XX wieku. Swoją nazwę zawdzięcza pracom szwedzkich szachistów Ludwiga i Gustafa Collijnów. W 1918 r. roku monografię otwarcia opublikował Jacques Mieses, który często stosował ten debiut w turniejach i znacząco przyczynił się do rozwoju jego teorii.

W późniejszych latach obrona skandynawska była rzadko stosowana przez czołowych szachistów świata. W 1979 r. w Montrealu Bent Larsen skutecznie zastosował ten debiut w wygranej partii z mistrzem świata, Anatolijem Karpowem[1] (była to jedyna porażka Karpowa w tym turnieju)[2]. W 1995 r. obrona skandynawska pojawiła się w meczu o mistrzostwa świata. Viswanathan Anand uzyskał po debiucie dobrą pozycję przeciwko Garriemu Kasparowowi, jednak partię przegrał[3].

Warianty[edytuj | edytuj kod]

klasyczny 2.ed5 H:d5[edytuj | edytuj kod]

wariant Miesesa (główny)   3.Sc3 Ha5 4.d4 Sf6 5.Sf3 Gf5
wariant Laskera   3.Sc3 Ha5 4.d4 Sf6 5.Sf3 Gg4 6.h3
kontrgambit Anderssena   3.Sc3 Ha5 4.d4 e5
gambit Kotrca-Miesesa   3.Sc3 Ha5 4.b4
wariant Gubnickiego-Pytla   3.Sc3 Hd6

nowoczesny 2.ed5 Sf6[edytuj | edytuj kod]

gambit islandzki   3.c4 e6
gambit skandynawski   3.c4 c6
gambit Marshalla   3.d4 S:d5
wariant Richtera   3.d4 g6
wariant Nimzowitscha   3.d4 Sc6
wariant portugalski   3.d4 Gg4
wariant Burna   3.Gb5+

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]