Obserwatorium Astronomiczne Jana Heweliusza w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Obserwatorium Astronomiczne Jana Heweliusza w 1640, sztych z ok. 1675
Makieta obserwatorium

Obserwatorium astronomiczne Jana Heweliuszaobserwatorium astronomiczne powstałe na początku lat czterdziestych XVII wieku w Gdańsku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jan Heweliusz, dorobiwszy się na browarnictwie, zbudował na dachach swych trzech kamienic przy ulicy Korzennej pawilony mieszczące wyposażenie obserwacyjne. Swoją „dostrzegalnię” doposażał w następnych latach w kolejne przyrządy astrometryczne i kilka lunet o długości do kilkudziesięciu stóp. Po przebudowie obserwatorium zyskało taras wraz z siedemdziesięciostopowym słupem podtrzymującym największy z teleskopów. Dostrzegalnia spłonęła we wrześniu 1679 roku, podpalona przez jednego ze służących, po czym została odbudowana i Heweliusz wykonał obserwacje również w późniejszych latach.

Wyposażenie obserwatorium zostało przez jego córkę lub wnuczkę złomowane, zaś manuskrypty Jana Keplera, których Heweliusz był posiadaczem, sprzedane do Petersburga, ale nie dotarły tam w całości. Kamienice przy ul. Korzennej 47-49 (numeracja ta obowiązywała do 1945 r.)[1] zostały w dużej części zniszczone podczas II wojny światowej. Mimo zachowanego parteru domy te wyburzono. Obecnie w tym miejscu stoi pomnik Jana Heweliusza, zaś w pobliżu znajduje się również współczesny zegar słoneczny z wyrytym gwiazdozbiorem Tarczy oraz kościół św. Katarzyny, gdzie badacz został pochowany.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]