Ociąż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°42′19″N 17°55′51″E
- błąd 38 m
WD 51°43'0.1"N, 17°55'59.9"E, 51°45'N, 17°59'E
- błąd 14 m
Odległość 1351 m
Ociąż
wieś
Ilustracja
Wczesnośredniowieczne grodzisko w Ociążu
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat ostrowski
Gmina Nowe Skalmierzyce
Liczba ludności (2011) 695[1]
Strefa numeracyjna 62
Kod pocztowy 63-460[2]
Tablice rejestracyjne POS
SIMC 0204719
Położenie na mapie gminy Nowe Skalmierzyce
Mapa konturowa gminy Nowe Skalmierzyce, po lewej znajduje się punkt z opisem „Ociąż”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Ociąż”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Ociąż”
Położenie na mapie powiatu ostrowskiego
Mapa konturowa powiatu ostrowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Ociąż”
Ziemia51°42′19″N 17°55′51″E/51,705278 17,930833

Ociąż (niem. Ocionz[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nowe Skalmierzyce, na Wysoczyźnie Kaliskiej, w Kaliskiem, w aglomeracji kalisko-ostrowskiej, graniczy ze Skalmierzycami, ok. 4 km od Nowych Skalmierzyc, ok. 10 km na północny wschód od Ostrowa Wielkopolskiego.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Ociąż[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0204725 Zakrzewki część wsi

Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiegoW latach 1975–1998 do województwa kaliskiego, a w latach 18871975 i od 1999 do powiatu ostrowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ślady osadnictwa tego terenu pochodzą z IX wieku – powstało wówczas wczenośredniowieczne grodzisko zwane Lisią Górą, którego podstawą utrzymania było rolnictwo oraz hodowla zwierząt[6].

Wymieniany w źródłach od 1402 roku jako Oczyasch, wieś rycerska[6][3]. W 1498 roku właścicielem Ociąża był podczaszy kaliski Dersław Kwiatkowski, który posiadał m.in. Kwiatków oraz Zębców[6].

W drugiej połowie XVII wieku wieś liczyła 57 mieszkańców[6].

Przed 1845 rokiem wieś podzielono na dwie części: pierwszy okręg w skład którego wchodził Ociąż I z folwarkiem Baby, Morawia i Zakrzewki (183 mieszkańców) oraz drugi okręg Ociąż II z 13 domami i 258 mieszkańcami[3].

W 1911 w Ociążu urodził się Władysław Mączkowski, późniejszy błogosławiony kościoła katolickiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Wnętrze kościoła parafialnego

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa wielkopolskiego[7]:

Pozostałe miejsca:

  • park podworski z licznymi gatunkami krzewów i drzew (także okazy pomnikowe)
  • zabudowania pofolwarczne z XIX/XX wieku

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Transport publiczny zapewniają autobusy podmiejskie linii M, 20 MZK Ostrów Wielkopolski oraz 19E Kaliskich Linii Autobusowych, skomunikowane docelowo z Ostrowem Wielkopolskim i Kaliszem.

Na dzień 8 sierpnia 2017 roku Ociąż posiadał 10 ulic[9].

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Ociąż. W przeszłości z miejscowości prowadziła linia kolejowa Ociąż – KotowieckoKucharki (zlikwidowana)[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Ociąż w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 843 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VII, dir.icm.edu.pl, 1886 [dostęp 2017-08-10].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b c d e Ostrów Wielkopolski – dzieje miasta i regionu, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1990, ISBN 83-210-0851-8.
  7. Rejestr zabytków – Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu, poznan.wuoz.gov.pl [dostęp 2017-08-10] (pol.).
  8. a b c d e Folder Gminy i Miasta Nowe Skalmierzyce – 55-lecie nadania praw miejskich, noweskalmierzyce.pl, 2017 [dostęp 2017-08-11].
  9. Wykaz sołectw i ulic – Gmina i Miasto Nowe Skalmierzyce, www.noweskalmierzyce.pl [dostęp 2017-08-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]